Wijn en cultuurreis door midden Spanje

Wijn en cultuurroute vanuit Salamanca of Madrid

Op deze 7-daagse rondreis ligt het accent op een aantal historische plaatsen die in het teken staan van de grondlegster van het koninkrijk Spanje; Isabel la Catolica. We bezoeken Salamanca en gaan noord-oostwaarts, naar Zamora, Tordesillas, Valladolid en Medina de Campo waar de koningin is begraven. Dit is tevens het belangrijkste wijngebied van Castilla y Leon met de Ribera del Duero wijn.

20161006_091106

In dit deel van het land, waar de architectuur rechtstreeks uit de Middeleeuwen komt, spreekt het vanzelf dat de wijnen ook zo hun eigen glorie hebben. Wijnstokken zijn een voor de hand liggend gewas sinds de oudheid en gezien er aan het Spaanse hof en in het centrum van wetenschap en religie een onlesbare dorst heerste, smeekten de wijnstokken in Castilla y Leon erom om gecultiveerd te worden. De rode wijnen in dit gebied staan bekend om hun krachtige rijkdom en finesse. We gaan op bezoek bij bodega´s van de D.O Ribera del Duero en D.O Toro. Castilië heeft echter nog meer te bieden. Na eeuwen van traditionele, versterkte witte wijnen heeft de rueda D.O zijn ware roeping gevonden in de vorm van fruitige verdejos.

20161006_173647

Dag 1 Salamanca

Historie, sfeer, mooie monumenten, zomaar een paar kenmerken die de studentenstad Salamanca heel goed beschrijven. Ben je van plan de Spaanse provincie Salamanca te bezoeken, breng dan zeker een bezoekje aan de prachtige monumentale hoofdstad waarvan de gehele binnenstad op de UNESCO Werelderfgoedlijst staat.

De top 4 van bezienswaardigheden in de stad zijn de 800 jarige oude Universiteit, de oudste van Spanje, La Casa de Conchas, La Plaza Mayor en de twee Kathedralen. Het prettige van Salamanca is, dat je de stad die aan de rivier de Tormes ligt geheel wandelend kunt bezoeken.

Dag 2 Toro

Vanuit Salamanca rijd je langs de golvende tarwevelden over binnenwegen richting het noordelijk gelegen plaatsje Toro. Toro ligt op een klif aan de rand van een uitloper van de rivier de Duero met uitzicht over de wijngaarden met de Tinta de Toro druif, een Tempranillo. In Toro ga je naar het hotel en is er tijd om het pittoreske plaatsje te bezoeken, een kijkje te nemen bij de Vinoteca Velasco en hun wijnmuseum te bezoeken om daar een glaasje krachtige toro-wijn van de gelijknamige bodega te proeven.

20161006_185747     20161007_132726

Dag 3 Zamora en Toro

Vanuit Toro in twintig minuten naar de stad Zamora. Doordat de binnenstad van Zamora autovrij is, is haar middeleeuwse karakter erg goed bewaard gebleven. Het is een stad met pittoreske, bochtige straten die onverwachts eindigen in pleintjes, en vanaf grote hoogte een zicht op de rivier de Duero bieden om vervolgens te eindigen aan de voet van de kathedraal.

Het is handig om van te voren een selectie maken van de te bezichtigen romaanse kerken, aangezien Zamora maar liefst 22 van deze kerken binnen haar stadsgrenzen bezit. Een wandeling over de middeleeuwse brug Puente de Piedra over de Duero is erg spectaculair. We zijn getuigen van voornamelijk Romaanse architectuur en kunnen daarnaast de Estilo Modernista, de Spaanse variant van de Art Nouveau, bezichtigen.

Vanuit Zamora rijd je weer oostwaarts richting Toro en brengen je een bezoek aan Bodega Valbusenda om te genieten van een rondleiding en wijnproeverij. Vanuit de Bodega ga je naar Queseria Chillon voor een bezoek aan het museum en de kaasfabriek. Uiteraard ben je in de gelegenheid om de smakelijke schapenkaas, waar de provincie Zamora zo bekend om is, te proeven.

20161006_175925

 

Dag 4 Valladolid

Voordat je Toro verlaat bezoek je de inmense Hacienda van Bodega Sobreño. Je kunt de wijngaarden inlopen en naar de wijnkelders afdalen. Van daaruit brengen we een bezoek aan de plaats Tordesillas, waar in het Casa de Tratado na de ontdekking van Amerika de overeenkomst in 1494 getekend werd, waarbij de Spaanse en Portugese mogenheden de wereldkaart verdeelden. Het wapen dat aan de buitenkant van dit gebouw hangt is van de Katholieke Koningen Fernando en Isabel, de heersers van destijds.

Het in de 14e eeuw gebouwde klooster van Santa Ana is te bezichtigen. Hier woonde veertig jaar lang Johanna de Waanzinnige, moeder van onze Karel de V, in gevangenschap. Het museo de San Antolin, het grote witte gebouw vlak bij de rivier, is een bijzonder museum. Boven heb je een mooi uitzicht over de rivier en zie je ooievaars.

Je bezoekt Bodega Oter de Sillas, een van de bodegas van de Copabocagroep, die je hun moderne manier van wijnmaken presenteren. Na de proeverij ga je naar literatuurstad Valladolid, de stad van Cervantes en andere dichters en maken we s´avonds een stadswandeling.

20161007_223254

Dag 5 Valladolid

Vandaag besteedt je de dag aan de Ribera del Duero streek waar de Tinta de Pais druif verbouwd wordt. Allereerst bezoeken je het dorpje Peñafiel, de bakermat van de Ribera del Duero wijnen. Vanuit het dorp zie je hoog op de heuvel het Castillo de Peñafiel liggen dat je kunt bezoeken. Met de bouw van het kasteel werd al in de tiende eeuw begonnen maar het werd pas veel later in de veertiende eeuw afgemaakt. Binnen in het fort is het interactieve wijnmuseum en als je bergafwaarts gaat heb je de mogelijkheid om de Protosbodega met zijn moderne architectuur te bewonderen.

Vanuit Peñafiel ga je iets verder oostwaarts voor een rondleiding en wijnproeverij bij één van de bijzondere bodega´s van de het bekende wijnhuis Matarromera. We proeven een duidelijk voorbeeld van een Castiliaanse wijn: krachtig, vol fruit met een vleugje eikenhout. De avond brengen we opnieuw door in Valladolid om ons te wijden aan de gastronomie van Castilla y Leon. Net als elders in de Oude Wereld passen de wijnen van de streek prima bij de keuken.

20161006_165055

Dag 6 Medina del Campo

Vanuit Valladolid trek je zuidwaarts en kom je in een volledig andere streek, La Rueda. Als er ooit een druif is geweest die het moest hebben van geavanceerde technologie, dan is het de verdejo druif. De Ruedastreek is niet groot maar wordt wel 100% benut en het resultaat is een verfijnde puntige en weelderig fruitige verdejo met een aroma van groene appel en kruisbessen. Bij Bodega Yllerra krijg je een rondleiding door de ondergrondse gangen die diverse kleine bodega´s met elkaar verbinden en hoor je de Romeinse mythen over de draad van Ariadne. Ook kun je een bezoek brengen aan Bodega Seca in hetzelfde gebied van de obscure wilde verdejowijnstokken waar je ook kunt deelnemen aan een proeverij.

In de namiddag komen we aan in Medina de Campo waar je overnacht

20161007_132512

Dag 7 Salamanca

De kleine stad Medina del Campo (Markt van het Veld), is tegenwoordig aan de rustige, slaperige kant, maar heeft een belangrijke geschiedenis gekend. In de vijftiende en zestiende eeuw was Medina del Campo een van de belangrijkste marktplaatsen in Europa. De stad ligt aan de voet van één van de grote kastelen van Castilië; de Moorse, met bakstenen gebouwde Castillo de la Mota. Het hof van Isabella la Catolica was hier vaak te gast en het is tevens de laatste rustplaats van de voor Spanje ooit zo belangrijke koningin. Er is voldoende tijd om de stad te bekijken met als hoogtepunten het kasteel, diverse paleizen en kloosters.

Na het bezoek aan de stad vertrek je naar Salamanca of Madrid voor je retour.

20161006_173737

 

Geplaatst in blog over spanje, wijnreizen spanje | 3 reacties

Paspoort verlengen bij de Nederlandse Ambassade in Madrid

Onlangs moest ik mijn Nederlandse paspoort vernieuwen (de term verlengen is veranderd in vernieuwen). Omdat de procedure, sinds het sluiten van de Consulaten in Spanje,  veranderd is, deel ik graag mijn ervaring als leidraad en zet ik het huidige proces op dit blog.

ambassade-3

Van te voren:

Zorg dat je ruim een maand voor het verlopen van je paspoort een digitale afspraak maakt bij de Nederlandse Ambassade in Madrid en plan een gezellig uitje naar de hoofdstad. Hou er rekening mee dat er een wachtlijst van een maand kan zijn, dus plan bijtijds. Via de website van de Ambassade kun je je informeren over de werkwijze en de documenten die je mee moet nemen. Bovendien ontvang je via een mail duidelijke informatie van de Ambassade nadat je je afspraak bevestigd hebt.

ambassade-2

Op de dag van de afspraak:

Ga minimaal twee uur voor uw afspraak naar een van de door de Ambassade aangegeven fotozaken in Madrid om de speciale fotos ( matrix model 2007) voor het paspoort te laten maken. Ik heb gekozen voor Foto Express Calle de Serrano 219.

Vanaf de fotozaak naar de Ambassade is het 40 loopminuten of 12 taximinuten. Neem hier ook de tijd voor want de Ambassade is gehuisvest in een van de grote torens aan de Paseo de Castellano 259 waar je je eerst bij de receptie moet melden en vervolgens een pasje krijgt om via de beveiligde zones en lift naar de 36e verdieping te gaan.

Eenmaal binnen meld je je bij een van de loketten en vervolgens wacht je tot je naam wordt omgeroepen. De vriendelijke en efficiente consulaire medewerksters handelen samen met jou de formaliteiten af.

Het nieuwe paspoort heeft een geldigheid van 10 jaar en kost 128,40 euro per persoon. Je kunt er voor kiezen om opnieuw naar Madrid af te reizen om het paspoort na ongeveer een maand op te halen, maar voor rond de 10 euro wordt het thuis bezorgd. Het oude paspoort blijft op de Ambassade dus zorg dat je een kopie maakt voordat je het inlevert. De formaliteiten duren ongeveer 10 a 15 minuten.

ambassade-4

 Verdere Informatie:

Nederlandse Ambassade Madrid

Paseo de la Castellana 259 D

Torre Espacio Planta 36

28046 Madrid

Telefoon: 34 91 353 75 00

Onze huidige Ambassadeur in Madrid is de Heer Matthijs van Bonzel.

(Personen die niet mobiel zijn kunnen contact opnemen met de Ambassade. Er worden bij uitzondering bezoeken aan de diverse delen in Spanje gepland om deze personen van dienst te zijn)

(Geniet de rest van je verblijf van ´onze´ prachtige hoofdstad en mocht je inkopen willen doen bij de HEMA, dan kun je terecht bij maar liefst 4 zaken)

 

 

Geplaatst in blog over spanje, Nederlandse Ambassade in Madrid, Paspoort verlengen in Madrid, paspoort verlengen in Spanje, Paspoort vernieuwen bij Nederlandse Ambassade in Madrid | 8 reacties

Sherry proef je in Jerez

Er is maar één manier om sherry echt te proeven: onder de strakblauwe hemel van Andalusië, met je voeten op de kalkhoudende aarde, met tapas en ritmische gitaarklanken erbij. Sherry, de drank die voor de Britten zo belangrijk werd, wordt gemaakt van Palominadruiven uit het bijzondere kalkwitte gebied in het puntje van Andalusië, Jerez.  De driehonderd dagen zonneschijn per jaar geven een gemiddelde temperatuur van bijna 20 graden. Je vraagt je af hoe er daar een druif kan groeien, maar dat komt onder andere door de invloed van de Atlantische Oceaan die er voor zorgt dat er tussen oktober en februari zo’n 600 millimeter aan water valt.

20160530_192651

In Nederland dronk gedurende de zeventiger jaren bijna iedere hippe dame sherry. Deze dames nippen waarschijnlijk nog steeds van hun dagelijkse glaasje Medium. Maar er is meer te beleven op sherrygebied. Wie eenmaal heeft geproefd hoe lekker tintelfrisse Manzanilla smaakt bij oesters of garnalen, hoe goed de Cream het doet on the rocks en hoe fantastisch de zoete Pedro Ximénez combineert met zoete desserts, gaat zeker voor de bijl.

20160530_192128

Hoofdstad van de sherry is Jerez de la Frontera, een levendige stad midden in Andalusië waar de wijngaarden zich rondom uitstrekken. Alle grote en bekende sherrybodega’s zoals Osborne, Sandeman, Gonzalez Byass zijn hier gevestigd. Het oude centrum is Spaanser dan Spaans met zijn tapasbarretjes, pleinen en patio’s, flamenco, smalle straatjes, kleurige bougainville, witte muren en Mariabeeldjes. De prachtige architectuur en een geschiedenis van drieduizend jaar wijnhandel maken Jerez tot een aantrekkelijke plek voor wijnliefhebbers.

20160530_192544

Rond lunchtijd duikt een Jerezano een van de vele tapasbarretjes in voor zijn eerste glaasje Fino. Deze frisse, droge sherry is gemáákt voor de tapas. Of het nu rauwe vis is, gefrituurde inktvis, garnalenkroketjes, olijven, amandelen, Manchegokaas of Spaanse ham, een goed gekoelde Fino is een ideale aperitiefwijn die schreeuwt om er iets bij te knabbelen.

7

De sherrywijnen ruiken anders dan witte wijn doordat ze in de Amerikaans eikenhouten vaten rijpen onder een bedje van speciale gisten, wat extra alcohol krijgen en er verschillende oogstjaren worden gemengd.

2

Het procédé

Alle sherry begint zijn leven dry. Dit zijn de Manzanilla of Fino´s. Na volledige gisting bevatten de wijnen 12 a 13 procent alcohol. De beste wijnen worden versterkt naar 14 tot 16 procent. De eersten gaan op vat en de laatsten worden opgeslagen om later als blends te gebruiken. In het vat onstaat flor. Dat is een wattige gistlaag van restsporen van de wijn die op de vloeistof in het vat drijft en de wijn uiteindelijk zijn karakterestieke smaak geeft. Na enige maanden worden de finowijnen opnieuw versterkt tot ruim 18 procent en dit worden de Olorosos.

5

Stel je een piramide van rijen met tonnen voor. De onderste tonnen worden solera genoemd. Elk jaar mag er maar eenderde van de wijn uit deze tonnen verkocht worden. De tonnen worden daarna bijgevuld met een wijn uit een van de tonnen erboven die criaderea (kinderkamer) heet en deze wordt weer aangevuld met wijn uit de vaten erboven. Tegen de tijd dat een wijn het hele systeem doorlopen heeft, kan er tussen de vijf en honderd jaar verstreken zijn. Sherry moet minstens drie jaar rijpen, maar in de meeste bodega´s laat men hem veel langer liggen. Wanneer het tijd is om de sherry tekeuren, neemt de keldermeester met zijn venencia, een smalle zilveren bekertje aan een soort hengel, een monster uit het vat.

4

Om het sherryproces te begrijpen kun je het beste op bezoek gaan bij een bodega en voorzichtig nippen van een glaasje uit een hele reeks opbouwende smaken. Misschien bevalt de lichtgekleurde Manzanilla of Fino je. Of geef je de voorkeur aan een Amontillado, Oloroso of Palo corto. Hou je meer van een tikje zoet, dan ga je waarschijnlijk voor de goudkleurige Pale Cream, Medium of Cream. Maar kies je voor een dessertwijn, dan zal de donkere Moscatel of Pedro Ximenez je meer bevallen.

1

Ondanks dat het sherryproces op eeuwenoude tradities is gebaseerd, heeft bodega Marques del Real Tesoro op aanraden van vinologen voor een innoverende methode gekozen. In de enorme bodega´s waar het hoogwaardige gouden vocht ligt opgeslagen, wordt ieder uur twintig minuten klassieke muziek gespeeld om de kwaliteit van de wijn te verhogen.

20160530_193841

 

Als je op je bezoek aan Andalusië de plaats Jerez aandoet, dan kun je een bezoek aan een van de bodega´s eerlijk gezegd niet overslaan. Mijn persoonlijke aanbeveling is Bodegas Tradicion. Hier kun je een boeiende rondleiding in vloeiend Engels of Duits aanvragen. Na afloop kun je deelnemen aan een proeverij van wijnen waarvan sommigen meer dan 40 jaar oud zijn.

3

 

Het bijzondere van Bodegas Tradicion is dat men alle handelingen nog op authentieke wijze doet. Zo worden alle data op de etiketten met de hand geschreven en krijgt iedere fles een persoonlijk waslaagje rondom de dop dat één voor één wordt aangebracht. In de bodega bevindt zich ook een artgallery met schilderijen van onder andere Velazquez, El Greco en Goya. Kortom, deze bodega biedt een voortreffelijke combinatie van eeuwenoude tongstrelende én beeldende kunst.

 

Met dank aan:

Spaans Verkeersbureau in Den Haag

Turismo Andaluz

Bodega Marques Real de Tesoro

Bodegas Tradicion

In Jerez de la Frontera wordt om de twee jaar in mei een bijzondere sherryfair gehouden in het Alcazaba. De eerstvolgende beurs vindt plaats in mei 2018.

 

 

 

 

 

Geplaatst in blog over spanje, doen in jerez de la frontera, leven in spanje, spanje, Spanjeblog, vakantie naar spanje | Een reactie plaatsen

Hemelse verlokkingen en zoete zonden

De overgave waarmee Spanjaarden zich aan hun zoete gebak wijden, grenst soms aan religieuze verering.  Als relikwieën staat gebak en allerlei suikergoed in de banketbakkerswinkels uitgestald in een bonte verscheidenheid, waarin iedereen wel iets van zijn gading vindt.

monasterio-1               monasterio-3

Elk dorp, elke streek en iedere stad heeft wel een lange traditie in het maken van zoet gebak. Toch zijn er veel recepten in de vergetelheid geraakt maar er zijn er nog genoeg die mond op mond van moeder op dochter zijn doorgegeven. Weer andere recepten zijn strikt geheim en worden bewaard in de la van moeder overste in het klooster. Gelukkig zijn er veel nonnen die een indrukwekkende hoeveelheid recepten hebben bewaard. Er bestaat tenslotte een zekere band tussen godsdienstige gebruiken en een feestelijke aangelegenheid als het maken van gebak. Taarten, koekjes en ander suikergoed, waarvan de voornaamste bestanddelen uit amandelen, bloem, suiker en eieren bestaan, zijn in Spanje nauw verbonden met de feesten voor de schutspatronen van een stad of dorp.

monasterio-4     monasterio-5

De Spanjaarden hebben hun zoete geneugten aan de moslims te danken. De Moren brachten de kunst van de bereiding van zoetigheid en tevens producten zoals amandelen en sesamzaad naar Spanje, met name naar de kloosteroorden. Ook de zondige wijn speelt een rol in de geschiedenis van de lekkernijen die uit kloosters komen. Voor het klaren van sherry en rode wijn werd vroeger namelijk geklopt eiwit gebruikt. De dooiers die overbleven, gingen als aalmoes naar de kloosters, en de nonnen maakten er zoetigheden van voor de verkoop. De nonnen begonnen op een gegeven moment de zoetwaren aan voorbijgangers te verkopen en konden op die manier ruim in hun levensonderhoud voorzien.

In het klooster San Leandro in Sevilla leven nog twaalf augustijner nonnen. Ze produceren de beroemde yemas, verrukkelijke eierkoekjes, waarvan het recept uit de 15e eeuw stamt en die in principe nog net zo gemaakt worden als in de middeleeuwen. De enige vernieuwing in de bakkerij van het klooster is een machine die het eiwit scheidt van de dooier.

monastero-2     monasterio-6

De nonnen van Santa Ines bakken luchtige balletjes van meel, suiker en sesampoeder, gebakken met suiker, anijs en een vleugje oijfolie. En in het klooster van Santa Paula verkopen de nonnen in een winkel op de binnenplaats gevuld gebak, dat de naam engelenhaar heeft gekregen, cabello de angel.

Bij sommigen orden mogen de nonnen zich nog steeds niet aan hun bezoekers vertonen. Hier opent belgerinkel de weg naar het zoete paradijs. Achter een houten draaideurtje, de torno, klinkt een vrouwenstem die vraagt wat de klant wenst. Als je je bestelling hebt opgegeven en het geld, graag gepast, op de houten plaat legt sluit de draaideur. Even later opent de torno en kun je de polvorones, mantecados, yemas of tocino de cielo in ontvangst nemen.

monasterio-7               monasterio-8

Met de decembermaand in zicht, is het misschien een idee om dit keer eens traditionele hemelse verlokkingen te kopen en op tafel te zetten. Sommige orden pakken het profesioneel aan, je kunt zelfs producten via een verkloostelijkte website, on-line bestellen. Je ziet, ook bij de nonnen is niets menselijks hen meer vreemd.

Voor meer informatie:

Monasterio San Leandro in Sevilla

Clarisas de Marchena

Los tesoros del Convento

Hecho en el Convento

 

Geplaatst in blog over spanje | Een reactie plaatsen

La Alberca, wandelgebied in de Sierra de Francia (Salamanca)

Terwijl ik door de graanschuur van Spanje rij, doemt de enorme berg van de Sierra de Francia voor me op. De naam doet vermoeden dat ik de Franse Pyreneeën nader, maar de bergketen ligt in de provincie Salamanca, centraal Spanje, en dankt zijn naam aan de periode dat dit gebied na de Spaanse reconquista onder andere is herbevolkt door Fransen.

alberca-2

Even later toer ik over een kronkelige bergweg die gemarkeerd wordt door eiken- en kastanjebomen. De bermen zijn paars van de weelderige lavendel. De Sierra de Francia bestaat uit een negental dorpjes die verspreidt door het groene gebied hun aanwezigheid aangeven met kris-kras tegen elkaar aan geplakte bergwoningen met rode pannendaken. Via het kasteel van Miranda de Castañar en het dorp Mogarraz arriveer ik in La Alberca.

20160607_205709

Het is een woelig dorp dat ligt aan de rand van het natuurpark Las Batuecas, een lintzaag van bergen, met als voorland een patchwork deken van groentinten. Opvallend zijn de vakwerkhuizen die een labyrinth van straatjes vormen en uiteindelijk uitkomen op een ruw geplaveid plein dat er uit ziet als een hobbelig boerenerf. In het midden van het plein staat een basalten vierkante verhoging met daarop een zes meter hoog stenen kruis. Vanaf het rondvormig plein observeer ik de huizen met de houten balkons die vol staan met felkeurde geraniums in terracotta potten en die ondersteund worden door romaanse stenen pilaren. Het is het soort dorp waarbij je je afvraagt: ´zouden ze hier weten wat wifi is?´

20160607_172740

Uit de schoorstenen kringelt rook, de bewoners lopen bedrijvig heen en weer terwijl ze bezig zijn met hun dagelijkse dingen, en als ik de kruidenierzaak binnenstap word ik aangetrokken door een hoeveelheid zelfgevlochten manden, potten vol met goudkleurige honing en een keur aan linzen en bonen die je zelf uit juten zakken kunt scheppen. De kruideniersvrouw zit achter een formica toonbank met een enorme kom koffie, terwijl de televisie de wereld binnen laat.

Opvallend aan de huizen zijn de stenen steunbalken boven de deurposten. Er zijn religieuze teksten in gegraveerd en er staan jaartallen op uit 1700 en 1800. Bij navraag blijkt wat de achtergrond is. Na de reconquista, toen het gebied werd herbevolkt, kwamen er in het dorp veel joden wonen. Omdat de kerk de joden verbood hun godsdienst te beoefenen, moesten zij bewijzen dat ze zich hadden aangesloten bij de katholieke kerk door  Bijbelse teksten boven hun huis te graveren. Bovendien moesten ze één keer per jaar, tijdens El Marrano de San Martin in juni, bij de voordeur van hun huis, zichtbaar voor publiek,  een varkentje slachten.

20160607_184837

Het varken is een symbolisch dier in La Alberca. De traditie wil dat de priester tijdens het San Martin feest  in juni een varken zegent, dat vervolgens een aantal maanden door de dorpelingen wordt verzorgd en vetgemest. Op San Anton, een viering in januari, mag het beestje een dag door de straten van het tamelijk religieueze dorp rennen, waarna het wordt geslacht en verdeeld onder de arme bevolking.

Die middag zit ik aan tafel met Jose Maria en Isabel, de eigenaren van Hotel Antiguas Eras, waar ik twee nachten verblijf. Tijdens een lunch met eerlijk varkensvlees, hoe kan het ook anders, en een koppige streekwijn raken de trotse Albercanos niet uitgepraat over hun geboorteplaats. Twee dagen is veel te kort volgens hen en daarin moet ik ze gelijk geven. Daarom trekken we snel de wandelschoenen aan en voordat we een wandeling door het bos maken naar het nabij gelegen dorp Mogarraz, krijg ik eerst informatie en stapels folders in het boeiende bezoekerscentrum van het natuurpark dat schuin tegenover het hotel ligt.

20160607_141009

Het pad El camino del Agua naar Mogarraz heeft niet alleen een prachtige natuur met watervalletjes en schitterende vergezichten voor mij in petto. Er is  ook cultuur te vinden. Om de halve kilometer verschijnt er tussen de bomen een modern ijzeren kunstwerk waaronder een plaatje is bevestigd met een gedicht. Met een hoofd vol indrukken en geuren keer ik terug naar het hotel waar Jose Maria non-stop, met een mateloos enthousiasme, informatief doorratelt. Tegen etenstijd wordt er door de gasten in zijn restaurant gelukkig aanspraak op hem gemaakt en laat ik mij in een rieten stoel in de tuin zakken om even bij te komen en naar de vogels te luisteren die hun plek voor de nacht opmaken.

20160607_170423

Zodra Isabel mij opmerkt, gebiedt ze me mee te komen naar het dorpsplein om te luisteren naar de Moza de Animas. Vele voetstappen van voornamelijk vrouwen klinken door de keienstraatjes en eenmaal op het kerkplein aangekomen nemen we plaats op stenen bankjes. Bij zonsondergang klinkt er op bepaalde momenten  helder belgerinkel op de hoeken van de straten die uitkomen op het kerkplein.  La Moza de Animas vraagt om een gebed met luid geklingel en laat je dagelijks even stilstaan bij het feit dat het leven niet oneindig is en dat je het leven moet koesteren en waarderen. Isabel legt mij uit dat La Moza iedere dag verschijnt en dat er iedere maand van het jaar een andere familie uit het dorp voor deze traditionele vrouwelijke taak moet zorgen. Nu heb ik geluk, want het is juni en het is stralend weer, maar van La Moza wordt de verantwoordelijkheid gevraagd  iedere dag van het jaar haar tocht door de straten te volbrengen, en gaat ze dus ook door weer en wind.

alberca-4

Die avond kost het me moeite om de slaap te vatten. Het serene dorp met haar onthaaste en vriendelijke bevolking heeft indruk op me gemaakt. Het voelt of ik even terug in de tijd ben geworpen en Jose Maria en zijn vrouw hebben gelijk, twee dagen zijn veel te kort. Gelukkig heb ik morgen nog een dag om de omgeving  te ontdekken. Maar ik weet nu al dat ik er een volgende keer tijd voor vrij ga maken om de bewoners en de omgeving beter te gaan leren kennen.

alberca

Nog meer tips van de hoteleigenaar:

  • Je kunt uitstekend zwemmen in de rivier Batuecas.
  • Maak een wandeling naar de kapel op de top van de Sierra de Francia (1727 m).
  • Kom in de herfst paddenstoelen plukken.
  • Beleef het San Anton feest in het weekend rondom 17 januari.
  • Ervaar een wijn-, ham- of olijfolieproeferij
  • Help mee met de kersen-, olijfen- of kastanjepluk samen met de lokale bevolking.

Het hotel van Jose Maria en Isabel bereik je vanaf Salamanca in minder dan twee uur via de A 66 richting Caceres waarbij je de afslag SA 214 berginwaart neemt bij Guijuelo, bekend van de hamdrogerijen. Via SA 220 Miranda del Duero, Cepeda, Mogarraz arriveer je in La Alberca. Zie ook: Routes door Salamanca . In het hotel spreekt men Engels en Duits.

20160607_123811

Hotel Antiguas Eras

Avenida de las Batuecas 29

37624 La Alberca

http://www.antiguaseras.com

Telefoon: (0034) 923.415113

Geplaatst in blog over spanje, informatie salamanca, leven in spanje, spanje, Uncategorized, vakantie naar castilla y leon, vakantie naar spanje | Tags: , | Een reactie plaatsen

De nieuwe aanwinst van Museumstad Malaga

Kunststad Malaga wacht in spanning op de opening van het Museo Palacio de la Aduana, dat eind 2016 plaats gaat vinden. Met het Museo Picasso, Museo Thyssen, Museo Pompidou en Museo Ruso heeft Malaga als museumstad de afgelopen jaren aardig naam weten te maken. Dit jaar doet de hoofdstad van Malaga er nog een schepje bovenop en wordt er opnieuw een kunstkabinet geopend.

Museo_de_la_Aduana,_Málaga_01

In het voormalige douanekantoor ligt al jaren een enorme collectie aan beeldende kunst en archeologische vondsten opgeslagen en deze zullen in het ruim 18.000 meter ruime gebouw nu eindelijk tentoongesteld gaan worden. Naarnaast is men bezig met de voorbereiding van een expositie met werken van onder andere Joaquin Sorolla, Carlos de Haes, Federico de Madrazo, Antonio María Esquivel. Maar ook zullen er schilderijen hangen van meesters zoals Velazquez en Zobraran en wordt er aandacht besteedt aan moderne kunst. In totaal kan men straks rond de 12.000 werken bezichtigen.

museo aduana

Een aantal schilderijen worden door het Prado museum in Madrid uitgeleend, waaronder het bekende Anatomía del corazón van Enrique Simonet en El Juicio de Paris van Rubens.

museo m

El Palacio de la Aduana is in 1789 gebouwd met marmersteen uit Coin. Het huis, dat ook wel Casa de la Aduana wordt genoemd heeft dienst gedaan als overheidsgebouw, tabaksfabriek en als douanekantoor van de haven van Malaga. Echter, in 1922 is het vrijwel geheel verwoest door een brand waar achtentwintig personen bij om het leven kwamen. Vele jaren later is het gebouw wat opgeknapt en is het jaren gebruikt als dependance voor de Junta.

museo adua

Gelukkig wist men bij tijds de waarde van het prachtige neoclassicisme bouwwerk in te schatten en is er in 2004 begonnen met een serieuze restauratie die zeven jaar heeft geduurd.

In het voorjaar van 2016 heeft de Junta de sleutel van het monumentale gebouw overgedragen aan Diputacion van Malaga die het beheer gaat dragen van het museum. Momenteel is het nog een kwestie van een paar laatste likjes verf, een beetje gebeitel en wat allerlaatste finesses aan het pand totdat de deuren definitief de deuren geopend kunnen worden en Malaga haar roemrijke status van museumstad glorieus kan bevestigen.

museo ad

Vermoedelijk zijn er samen met mij heel veel mensen die staan te popelen tot de kunstschatkamer van Malaga dit najaar definitief voor bezoekers toegankelijk zal zijn, maar we moeten nog een paar maanden geduld hebben. Overigens is geduld hebben ook een hele kunst.

Het museum bevindt zich aan de Plaza de la Aduana, dichtbij de Avenida de Cervantes en La Plaza Marina.

 

 

Geplaatst in blog over malaga, blog over spanje, Spanjeblog | 4 reacties

De Arribes del Duero, een verscholen juweel in de natuur.

Pepe neemt met zijn auto een scherpe bocht over het hobbelige keienpad. Met rode wangen, het is 35 graden en Pepe heeft geen airco, geniet ik van het woeste landschap. Toch ben ik blij als ik weer uit mag stappen bij de Mirador Picon de Felipe, want de auto heeft namelijk ook geen schokbrekers…

20160608_154019

Wat ik te zien krijg is de moeite waard. Als ik naar beneden kijk in een duizelingwekkend ruim 500 meter diep ravijn, zie ik tussen de ruige bergen de rivier de Duero stromen. De Duero is de belangrijkste rivier in het noordwesten van het Iberisch Schiereiland. Hij ontspringt in Spanje in de provincie Soria op 2000 meter hoogte en loopt over een lengte van bijna 900 kilometer naar het Portugese Oporto waar hij in de Atlantische Oceaan uitmondt. Over een lengte van 112 kilometer vormt de Duero de grens tussen Spanje en Portugal.

20160610_182625

Arribes en arribanzos zijn de lokale woorden die gebruikt worden voor het type landschap waarin diverse rivieren als de Huebra en de Tormes liggen, die enkele honderden meters lager dan het omringende land, aan beide kanten van de rivier, uitkomen. Er komen zo´n 200 verschillende vogelsoorten voor, waaronder de zwarte ooievaar, de arend, de zwarte gier en aasgier.

Inderdaad zie ik tientallen gieren op de termiek door het dal zweven en omdat ik hoog op het uitkijkpunt sta, krijg is zelf bijna het gevoel dat ik zweef. Gelukkig kan ik me vasthouden aan een stalen hekje want één blik naar beneden maakt me meteen duizelig.

20160608_181246

Een half uurtje later zitten we in een boot en varen we door een beschermd natuurgebied over de Duero,. We hebben geluk want het is de broedperiode van de zwarte ooievaar, zwarte gier en koningsarend. Terwijl de boot zachtjes door het water glijdt, maakt Pepe me attent op de nieuwsgierig spiedende moedervogels die op hun nest zitten en op hun hoede zijn.  http://www.corazondelasarribes.com

Opvallend is dat op de schaduwrijke Spaanse bergketen voornamelijk schapen gehouden worden, terwijl aan de zonnige Portugeze oevers sinaasappelbomen en wijnranken staan.

Mijn gastheer heeft nog meer voor me in petto. Hij brengt me naar El Pozo de los Humos, een van de vele watervallen die dit gebied rijk is en daar tovert hij een picknick tevoorschijn. Met een enorm stuk hornazo ( brood met chorizo en spek uit de oven), en een lauw glaasje Arribes del Duero geniet ik van de koele waternevel van de waterval. Het is prima vertoeven zo, maar Pepe is nog lang niet klaar met ons uitstapje, dus de kurk gaat op de fles en het kleed met kruimels schudden we uit voor de salamanders.

20160609_143448

We maken een tocht langs verschillende watervallen en bezoeken het middeleeuwse dorp San Felices de los Gallegos met de robuuste monumentale burcht en doen Yecla de Yeltes aan om een Castro (Keltische nederzetting) te bekijken.

20160611_104557

Overweldigd door de indrukken komen we in de namiddag bij het landelijk gelegen Hotel Rural van Pepe in Bermellar aan. Daar overhandigt hij mij een badjas en even later lig ik bij kaarslicht te relaxen in de oude stenen stallen die zijn omgebouwd  tot een Spa. Met een ijskoeler gevuld met cava aan mijn voeten besluit ik dat ik dat ik nog een dagje bijboek in dit grensgebied van mijn dromen.

De volgende morgen ontwaak ik door een recital van weidevogels dat afgewisseld wordt door het geklepper van ooievaars op de kerktoren. Als ik beneden kom, staat er een landelijk ontbijt met verse streekproducten voor me klaar. De hoteleigenaar heeft een plan. We gaan samen wandelen. Natuurlijk houd ik wel van een wandelingetje door de natuur, maar ik moet toch even slikken als ik zie dat het pad een verlaten treinspoor is dat vlak langs de respectabele afgrond loopt. Gelukkig biedt Pepe mij zijn hand, want de losliggende bielzen en de diepe afgrond onder me, bezorgen me trillende knieën. We zijn één met de stilte. Zo nu en dan hoor ik de schreeuw van een roofvogel. Die hoopt natuurlijk dat ik een misstap maak en naar beneden val en verheugt zich op het smakelijke aas dat hem te wachten staat. Na twee spoorbruggen aan de rand van het ravijn en drie tunnels met vleermuizen hou ik het voor gezien, we gaan terug.

tren

In de natuurstenen stal van het hotel staat de jacuzzi al te bubbelen en vermoeid maar onder de indruk van deze spectaculaire tocht laat ik me tevreden in het water glijden. De Arribes del Duero heb ik ondertussen in mijn hart gesloten en staat bovenaan de lijst van favoriete natuurparken in Spanje.

71

Het natuurpark van de Los Arribes del Duero is beschermd gebied en ligt in de provincie Salamanca en Zamora (Castilla y León). Het natuurgebied staat bekend om zijn mediterrane vegetatie die hier kan gedijen dankzij een mild microklimaat. Je kunt er prachtig wandelen, boottochten maken en vogels kijken. In de omgeving van de Duero vind je talrijke uitzichtspunten, die een schitterende blik over de rivier geven. Door het gebied loopt ook de GR-14, een uitstekend gemarkeerd wandelpad dat de loop van de rivier de Duero volgt. Het is dan ook bekend onder de naam Senda del Duero.

Ook voor cultuurliefhebbers is de streek een Eldorado want de dorpjes in de omgeving bieden een breed historisch en cultureel erfgoed.

En last but not least wil ik de gastronomie vermelden. De smakelijke  Arribes del Duero wijnen vergezellen uitstekend het ruime scala aan schapenkazen waar de omgeving bekend om staat.

 

Met speciale dank aan José Piñel (Pepe) van Orgullo Rural. Voor het delen van de mooiste plekjes van de Arribes met een enorme berg enthousiasme en inzet.

 

 

 

 

 

Geplaatst in blog over spanje, informatie salamanca, spanje, Spanjeblog, vakantie naar castilla y leon, vakantie naar spanje | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

De dansende raspaarden van Andalusië

Op een prachtige voorjaarsmorgen wandel ik met Javier, de public relations managervan de Real Escuela Andaluza del Arte Ecuestre, over het enorme complex van de paardrijschool waar 115 Andalusische raspaarden een koninklijk onderkomen hebben.

20160531_113506    20160531_113404

De Real Escuela werd in 1973 door Alvaro Domecq Romero opgericht, nadat hij de hoogste prijs voor paardrijkunst van Koning Juan Carlos van Spanje in ontvangst mocht nemen. Alvaro Domecq, van de bekende sherryfamilie Domecq, was namelijk de eerste persoon die de kunst verstond om paarden te laten dansen, tijdens zijn demonstratie Como bailan los Caballos Andaluces. Met zijn passie voor paarden besloot hij zich na het ontvangen van de prijs, toe te gaan leggen op de bescherming en het fokken van het ras en het overbrengen van de klassieke Andalusische dressuur.

20160531_121424    20160531_123346

Inmiddels is de school een koninklijk erkende paardrijopleiding waar profesionele ruiters worden begeleidt. Javier vertelt me dat het instituut eigenlijk geen school is, maar een Universiteit, want ze kunnen met trots zeggen dat er op het allerhoogste niveau les wordt gegeven. De public relations en ik wandelen via de botanische tuinen naar het Palacio del Recreo de las Cadenas en van daaruit bezoeken we de stallen en leslokalen.

Eerst nemen we een kijkje in de zadelmakersklas waar door jonge studenten enorme lappen leer worden gesneden. Van daaruit lopen we naar een veld waar zes paarden een prachtig rijtuig voortrekken door koetsiers in opleiding. We nemen ook even de tijd om bij de kliniek binnen te gaan, waar een aparte opleiding voor dierenarts is exclusief gericht op paarden. En van daaruit wandelen we naar het Museo de Enganche, het interactieve koetsmuseum waar het heerlijk koel is. Het blijkt een oude sherrybodega geweest te zijn.

20160531_124430    20160531_125450

Waar je ook kijkt, overal is activiteit en iedere hoek straalt de liefde voor het edele dier uit. In de schaduw van de ochtendzon sla ik dressuurlessen gade terwijl hier en daar tevreden gebries en gehinnik klinkt. Dan moet ik me haasten om, voordat de voorstelling begint, snel nog even het Museo del Arte Ecuestre door te rennen.

Even later word ik met een grote perskaart op mijn borst als enige in de Koninklijke loge gezet. Mijn illusie dat ik een very important person ben, wordt me al snel ontnomen als Javier vertelt dat ik daar enkel zit omdat ik als enige persoon voor het Nederlandstalige blog foto´s mag maken. Het publiek mag namelijk niet fotograferen en kijkt jaloers naar mijn vorstelijke plaats waar ik een eminent zicht op de arena heb.

 20160531_125602    20160531_125551

En dan begint het! Op Spaanse klassieke muziek worden er acht choreografieën van klassieke dressuur opgevoerd. Muziek, ruiters en paarden worden één. Ik ben getuige van een optreden van verfijne perfectie van paardrijkunst met volbloed Spaanse raspaarden. Wat een dicipline! En wat een technisch niveau! De paarden maken kleine dansende dribbelpasjes en balanceren op hun achterbenen. Anderen lopen geometrische patronen en dansen zijwaarts. Ook is er een gedeelte waar koetsiers  een staaltje van hoge dresuur demonstreren. De paarden die er verzorgd en ontspannen uitzien  beleven zichtbaar plezier aan hun ´ballet´. Ook als je geen paardenliefhebber bent is dit spektakel een boeiende belevenis die je getuige maakt van een indrukwekkend onderdeel van de Andalusische paardencultuur. De demonstratie is een eerbetoon aan het edele ras.

Aan het einde van de demonstratie staan er acht statige en nieuwsgierig kijkende paarden voor mijn neus. De ruiters nemen afscheid en nemen beleefd hun hoofddeksel voor me af. Alle ogen zijn op me gevestigd en even voel ik me ongemakkelijk. Ik besluit om waardig te knikken en kan me gelukkig snel achter de camera verschuilen om een foto te maken…

20160531_131910    20160531_133023

De Pura Raza Española is een leergierig en bereidwillig paardenras. Het is een eeuwenoud ras afkomstig uit de streek rond Sevilla en is met haar barokke uiterlijk in de loop der eeuwen van grote invloed geweest op verschillende paardenrassen elders in Europa.

Je kunt de Real Escuela Andaluza de Arte Ecuestre, dat in het centrum van Jerez ligt,  momenteel op iedere dinsdag en donderdagmorgen bezoeken. De voorstelling begint om 12.00 uur maar je kunt gerust al om 10.00 naar binnen om het gehele complex, de stallen en de tuinen te bekijken. Kijk voor meer informatie en tijden die eventueel veranderen op de webpagina

Op de school worden behalve jaaropleidingen ook veertiendaagse cursussen gegeven aan internationale ruiters van hoog niveau. Voor meer informatie kun je contact opnemen met de opleiding

20160531_125353

Met speciale dank aan La Real Escuela Andaluza del Arte Ecuestre in Jerez de la Frontera voor de bijzondere ontvangst en uitgebreide rondleiding.

( Het is niet toegestaan foto´s van dit blog te kopieëren)

 

 

Geplaatst in blog over malaga, blog over spanje, como bailan los caballos andaluces, doen in jerez de la frontera, leven in spanje, real escuela andaluza del arte ecuestre, spanje, Spanjeblog, vakantie naar spanje | Een reactie plaatsen

Een verscholen bergdorp met eigen identiteit

Omringd door honderden portretten, waarvan de ogen mij aanstaren, drink ik een lokale sterke drank op het terras van de plaatselijke kroeg in het bergdorpje Mogarraz. Ik voel me nogal bekeken door de beeltenissen rondom mij waarmee ik geconfronteerd word.

4      10

Ik ben in dit dorp beland via een bergpad vanuit La Alberca, een plaatsje in het binnenland van Salamanca dat tegen de Sierra de Francia ligt aangeplakt. Op het eerste gezicht lijkt Mogarraz exact op de andere dorpjes die ik in de omgeving bezocht heb. Vakwerkhuizen met een paar verdiepingen, een oude kerk met een verlaten historisch plein en in de keienstraten de vriendelijke boerenbevolking bij wie je op de verweerde gezichten kan aflezen dat het bestaan in de Sierra, zelfs vandaag de dag,  niet gemakkelijk is.

Echter, terwijl ik Mogarraz binnenwandel is het niet de boerenbevolking die mij aanstaart, maar de blikken van de portretten, in grijs-en sepiakleuren, die aan de muren van de huizen hangen, die mij achtervolgen. De herbergier Satur, die mij zijn zelfgebrouwen hierba (kruidenbitter) laat proeven, doet het verhaal achter deze levensgrote openluchtexpositie uit de doeken, terwijl ik in de ogen van de beeltenissen hun geschiedenis probeer af te lezen.

8

Satur vertelt trots over de schilder Florencio Maíllo Cascón die in 1962 in Mogarraz geboren is, en in het jaar 2008 van de autoriteiten in Salamanca een bijzondere opdracht kreeg. Zijn missie was het naschilderen van 388 pasfoto´s van de inwoners die in 1967 in het dorp woonden. In de jaren zestig verplichtte Franco de Spaanse bevolking om een identiteitsbewijs bij zich te dragen en voor het eerst moest iedere burger, groot of klein, een pasfoto laten maken die op het vereiste document geplakt wordt. Het zijn precies die foto´s van de eerste DNI kaarten die de Florencio 45 jaar later gaat naschilderen.

Hij gebruikt ijzeren platen van olievaten die platgewalst worden en schildert met een natuurlijke verfsoort die de Romeinen al gebruikten. Iedere keer als hij een portret klaar heeft wordt het behandeld met bijenwas om de kleuren te behouden en het schilderij tegen het grillige klimaat en de tand des tijds te beschermen. De portretten worden bevestigd aan de wanden van de huizen van de toenmalige of nog huidige bewoners.

20160607_114208

De schilder was zelf rond de vijf jaar toen de pasfoto´s genomen werden. Er zijn heel wat jaren verstreken maar toch kan hij zich herinneren hoe de vriendelijke buurvrouw lachte, hoe de strenge pastoor hem aankeek, hoe zijn geruststellende moeder hem toeknikte en hoe de vertederende blik van zijn grootmoeder was. Maar ook wat een verdriet een tante uitstraalde toen dat jaar haar kind overleed, hoe berustend haar man keek en hoe grimmig de klokkenluider was. Bij ieder profiel probeerde hij gevoelsmatig het karakter van de persoon vast te leggen en dat lukte zo goed dat het dorp met zijn streetgalery bekend wordt en er bezoekers naar Mogarraz komen.

12

Onder de indruk maak ik een wandeling door het labyrinth van kleine straatjes terwijl er vanaf huizen op me neer gekeken wordt. Op bijzondere wijze is Florencio er in geslaagd om de geschiedenis te laten herleven. Ik vraag me af hoe het was in die tijd in het dorp, maar het is moeilijk om me er een voorstelling van te maken, hoewel de zwijgende koppen boekdelen spreken. Met passie heeft de kunstenaar zijn taak verricht en is het hem bijzonder goed gelukt om de tijd te bevriezen in zijn weergaven.

20160607_114149

Mogarraz ligt in het natuurpark Las Batuecas (Salamanca), een schitterend wandelgebied. Ik ontdekte het dorpje tijdens een wandeling langs riviertjes en beekjes die Camino del Agua heet. Op dit pad kom je diverse kunstwerken van steen en ijzer tegen waaraan gedichten zijn opgedragen.

Informatie over Mogarraz proyect 388 vind je op Google en voor meer foto´s kun je kijken bij Google Images.

Met dank aan: Fundacion Siglo (Castilla y Leon)

 

Geplaatst in blog over spanje, emigreren naar spanje, informatie salamanca, leven in spanje, spanje, Spanjeblog, vakantie naar castilla y leon, vakantie naar spanje | Tags: , | 4 reacties

Castilla y Leon, de bakermat van het oude Spanje

Toen ik dertig jaar geleden besloot om Spaans te gaan leren, bestelde ik bij Teleac de Cursus Por Favor. Zangeres Teresa Rabal (dochter van acteur Paco Rabal) nam de cursisten tijdens een televisieserie mee naar de ´Gouden stad´ Salamanca waar de mensen, naar men zegt, het mooiste Algemeen Beschaafd Spaans spreken. Teresa Rabal begeleidde de cursus met zoveel enthousiasme dat ik de historische stad met zijn prachtige Plaza Mayor al snel bezocht en in mijn hart sloot.

Salamanca      20160408_232354

Salamanca is de mooiste historische stad van Spanje, het is de provinciehoofdstad van de autonome regio Castilla y León en ligt aan de rivier de Tormes. Hier staat de oudste universiteit van Spanje en zijn er door de eeuwen heen Spaanse katholieke koningen en koninginnen geboren, opgegroeid en gestorven. Samen met de provincies Avila, Segovia, Burgos, Valladolid, Leon, Soria, Palencia en Zamora vormt dit levend openluchtmuseum de grootste autonome regio van Spanje waar je eigenlijk niet omheen kunt.

Avila      20160408_121448

Ondertussen heb ik samen met vriendin en tevens gids Mercedes uit Salamanca, die net zo prachtig Spaans spreekt als Teresa Rabal, de steden maar ook de binnenlanden van de regio diverse keren bezocht en steeds weer ben ik diep onder de indruk van de rijkdom die het historische Spanje biedt. Bovendien is Castilla y Leon  gezegend met een sensationeel afwisselende natuur, prachtige gebieden waar je mooie wandelingen kunt maken door natuurparken en nationaal parken met een rijke flora en fauna, waar zelfs beren en wolven leven.

20160408_162556      2

De indrukwekkende cultuur en natuur zijn al voldoende redenen voor een onmoeting met het magische hart van Spanje, maar er is nog meer: wijn! Castilla y Leon zorgt voor de grootste variatie wijnen in heel Spanje zoals de Ribera del Duero, Toro, Rueda en Arribes. Dankzij het klimaat, de vruchtbare grond en het feit dat de  Duero en de Ebro door het gebied stromen, is er een diversiteit aan befaamde bodega´s ontstaan die je ook kunt bezoeken. Met een gastronomie waarbij het water je in de mond loopt en waar hoge kwaliteit rund- en varkensvlees (jamon iberico) centraal staat, zorgt Castilla y Leon er voor dat je het oude Spanje in je hart sluit.

20160408_193905      20160406_135609

Je kunt natuurlijk heerlijk rondtrekken met de auto, maar je kunt ook één van de thematische routes volgen waarbij Salamanca een centrale rol speelt, bijvoorbeeld:

La Ruta de Plata ( de zilverroute)

De zilverroute begint eigenlijk in Sevilla en loopt via Merida naar Salamanca, gaat dan via Zamora naar Leon en eindigt uiteindelijk in Santiago de Compostela. Deze route is ontstaan in het Romeinse tijdperk en biedt veel verschillende architectonische monumenten.

La Ruta del Perigrino ( de pelgrimsroute)

Dit is eigenlijk de Franse pelgrimsroute naar Santiago de Compostella. De route loopt van Oost naar West en gaat via de provincies Burgos en Leon en van daaruit natuurlijk door naar Galicië. De beroemde Gotische kathedralen van Burgos en Leon zijn een must see voor iedere liefhebber van het oude Spanje.

La Ruta Duero ( de dueroroute)

De rivier de Duero is in totaal 900 km lang, ontspringt in Soria en mondt uit in Portugal. De route loopt van Soria via Valladolid en Zamora naar het ruige Arribes del Duero gebied dat Spanje van Portugal scheidt. Een bezoek aan de diverse bodega´s mag tijdens deze route natuurlijk niet ontbreken.

La Ruta del Castellano ( de route van de Spaanse taal)

Dit is een boeiende tocht die je bekend maakt met de Spaanse literaire historie en de geschiedenis van de Spaanse taal. Vanaf Santo Domingo de Silos reis je naar de stad van Cervantes, Valladolid, en van daaruit via Salamanca naar Avila.

La Ruta de la Reina Isabel Católica ( de route van koningin Isabel I)

Een interessante reis door het leven van koningin Isabel I, de adelijke dame die samen met haar man Ferdinand van Aragon het fundament legde voor de Spaanse monarchie. De tocht loop vanaf Madrigal de las Torres waar ze in 1551 geboren is, via Avila, Segovia, Valladolid en Tordesillas naar de plek waar ze is in 1604 overleed, Medina del Campo

La Ruta de Carlos V ( de route van keizer en koning Karel V)

Kleinzoon van bovenstaand koningspaar, geboren en opgegroeid in Vlaanderen. Voor hem was de rol weggelegd om Spanje nog groter en rijker te maken. Hij trouwde met Isabel van Portugal in 1526, kreeg de titel keizer koning Karel want hij was tegelijkertijd ook de keizer van Duitsland. Uiteraard loopt deze route van Noord naar Zuid Castille. Vanaf Burgos naar Valladolid en vervolgens Segovia, Palencia, Salamanca en Ávila.

20160406_193156      20160407_082447

 

Door de eeuwen heen hebben Kelten, Romeinen, Moren en Spanjaarden in deze regio hun architectonische sporen achtergelaten. Begrijpelijk dus dat dit rijke historische erfdeel een van de belangrijkse in de Europeese geschiedenis is.

20160407_082423      20160408_130641

Dit is de bakermat van het oude historische Spanje met een landschap dat is vergeven van robuuste kastelen, immense burchten en prachtige kathedralen. Zonder overdrijven kun je zeggen dat een ontmoeting met het oude Castilia een must is voor iedere Spanjeliefhebber, zonder een kennismaking met dit gebied, kun je gerust zeggen dat je  Spanje nooit echt zult leren kennen.

índice

Met dank aan:

Spaans verkeersbureau in Den Haag

Fundación Siglo para el Turismo y las Artes de Castilla y León

Voor een tocht door Castilla y Leon vlieg je het beste naar Madrid en huur je daar een auto.

Vanuit Andalusië bereik je Castilla y Leon via de zilverroute, Sevilla, Merida, Salamanca.

Geplaatst in blog over spanje, emigreren naar spanje, informatie salamanca, leven in spanje, spanje, Spanjeblog, vakantie naar castilla y leon, vakantie naar spanje, wonen in spanje | 4 reacties