La Alberca, wandelgebied in de Sierra de Francia (Salamanca)

Terwijl ik door de graanschuur van Spanje rij, doemt de enorme berg van de Sierra de Francia voor me op. De naam doet vermoeden dat ik de Franse Pyreneeën nader, maar de bergketen ligt in de provincie Salamanca, centraal Spanje, en dankt zijn naam aan de periode dat dit gebied na de Spaanse reconquista onder andere is herbevolkt door Fransen.

alberca-2

Even later toer ik over een kronkelige bergweg die gemarkeerd wordt door eiken- en kastanjebomen. De bermen zijn paars van de weelderige lavendel. De Sierra de Francia bestaat uit een negental dorpjes die verspreidt door het groene gebied hun aanwezigheid aangeven met kris-kras tegen elkaar aan geplakte bergwoningen met rode pannendaken. Via het kasteel van Miranda de Castañar en het dorp Mogarraz arriveer ik in La Alberca.

20160607_205709

Het is een woelig dorp dat ligt aan de rand van het natuurpark Las Batuecas, een lintzaag van bergen, met als voorland een patchwork deken van groentinten. Opvallend zijn de vakwerkhuizen die een labyrinth van straatjes vormen en uiteindelijk uitkomen op een ruw geplaveid plein dat er uit ziet als een hobbelig boerenerf. In het midden van het plein staat een basalten vierkante verhoging met daarop een zes meter hoog stenen kruis. Vanaf het rondvormig plein observeer ik de huizen met de houten balkons die vol staan met felkeurde geraniums in terracotta potten en die ondersteund worden door romaanse stenen pilaren. Het is het soort dorp waarbij je je afvraagt: ´zouden ze hier weten wat wifi is?´

20160607_172740

Uit de schoorstenen kringelt rook, de bewoners lopen bedrijvig heen en weer terwijl ze bezig zijn met hun dagelijkse dingen, en als ik de kruidenierzaak binnenstap word ik aangetrokken door een hoeveelheid zelfgevlochten manden, potten vol met goudkleurige honing en een keur aan linzen en bonen die je zelf uit juten zakken kunt scheppen. De kruideniersvrouw zit achter een formica toonbank met een enorme kom koffie, terwijl de televisie de wereld binnen laat.

Opvallend aan de huizen zijn de stenen steunbalken boven de deurposten. Er zijn religieuze teksten in gegraveerd en er staan jaartallen op uit 1700 en 1800. Bij navraag blijkt wat de achtergrond is. Na de reconquista, toen het gebied werd herbevolkt, kwamen er in het dorp veel joden wonen. Omdat de kerk de joden verbood hun godsdienst te beoefenen, moesten zij bewijzen dat ze zich hadden aangesloten bij de katholieke kerk door  Bijbelse teksten boven hun huis te graveren. Bovendien moesten ze één keer per jaar, tijdens El Marrano de San Martin in juni, bij de voordeur van hun huis, zichtbaar voor publiek,  een varkentje slachten.

20160607_184837

Het varken is een symbolisch dier in La Alberca. De traditie wil dat de priester tijdens het San Martin feest  in juni een varken zegent, dat vervolgens een aantal maanden door de dorpelingen wordt verzorgd en vetgemest. Op San Anton, een viering in januari, mag het beestje een dag door de straten van het tamelijk religieueze dorp rennen, waarna het wordt geslacht en verdeeld onder de arme bevolking.

Die middag zit ik aan tafel met Jose Maria en Isabel, de eigenaren van Hotel Antiguas Eras, waar ik twee nachten verblijf. Tijdens een lunch met eerlijk varkensvlees, hoe kan het ook anders, en een koppige streekwijn raken de trotse Albercanos niet uitgepraat over hun geboorteplaats. Twee dagen is veel te kort volgens hen en daarin moet ik ze gelijk geven. Daarom trekken we snel de wandelschoenen aan en voordat we een wandeling door het bos maken naar het nabij gelegen dorp Mogarraz, krijg ik eerst informatie en stapels folders in het boeiende bezoekerscentrum van het natuurpark dat schuin tegenover het hotel ligt.

20160607_141009

Het pad El camino del Agua naar Mogarraz heeft niet alleen een prachtige natuur met watervalletjes en schitterende vergezichten voor mij in petto. Er is  ook cultuur te vinden. Om de halve kilometer verschijnt er tussen de bomen een modern ijzeren kunstwerk waaronder een plaatje is bevestigd met een gedicht. Met een hoofd vol indrukken en geuren keer ik terug naar het hotel waar Jose Maria non-stop, met een mateloos enthousiasme, informatief doorratelt. Tegen etenstijd wordt er door de gasten in zijn restaurant gelukkig aanspraak op hem gemaakt en laat ik mij in een rieten stoel in de tuin zakken om even bij te komen en naar de vogels te luisteren die hun plek voor de nacht opmaken.

20160607_170423

Zodra Isabel mij opmerkt, gebiedt ze me mee te komen naar het dorpsplein om te luisteren naar de Moza de Animas. Vele voetstappen van voornamelijk vrouwen klinken door de keienstraatjes en eenmaal op het kerkplein aangekomen nemen we plaats op stenen bankjes. Bij zonsondergang klinkt er op bepaalde momenten  helder belgerinkel op de hoeken van de straten die uitkomen op het kerkplein.  La Moza de Animas vraagt om een gebed met luid geklingel en laat je dagelijks even stilstaan bij het feit dat het leven niet oneindig is en dat je het leven moet koesteren en waarderen. Isabel legt mij uit dat La Moza iedere dag verschijnt en dat er iedere maand van het jaar een andere familie uit het dorp voor deze traditionele vrouwelijke taak moet zorgen. Nu heb ik geluk, want het is juni en het is stralend weer, maar van La Moza wordt de verantwoordelijkheid gevraagd  iedere dag van het jaar haar tocht door de straten te volbrengen, en gaat ze dus ook door weer en wind.

alberca-4

Die avond kost het me moeite om de slaap te vatten. Het serene dorp met haar onthaaste en vriendelijke bevolking heeft indruk op me gemaakt. Het voelt of ik even terug in de tijd ben geworpen en Jose Maria en zijn vrouw hebben gelijk, twee dagen zijn veel te kort. Gelukkig heb ik morgen nog een dag om de omgeving  te ontdekken. Maar ik weet nu al dat ik er een volgende keer tijd voor vrij ga maken om de bewoners en de omgeving beter te gaan leren kennen.

alberca

Nog meer tips van de hoteleigenaar:

  • Je kunt uitstekend zwemmen in de rivier Batuecas.
  • Maak een wandeling naar de kapel op de top van de Sierra de Francia (1727 m).
  • Kom in de herfst paddenstoelen plukken.
  • Beleef het San Anton feest in het weekend rondom 17 januari.
  • Ervaar een wijn-, ham- of olijfolieproeferij
  • Help mee met de kersen-, olijfen- of kastanjepluk samen met de lokale bevolking.

Het hotel van Jose Maria en Isabel bereik je vanaf Salamanca in minder dan twee uur via de A 66 richting Caceres waarbij je de afslag SA 214 berginwaart neemt bij Guijuelo, bekend van de hamdrogerijen. Via SA 220 Miranda del Duero, Cepeda, Mogarraz arriveer je in La Alberca. Zie ook: Routes door Salamanca . In het hotel spreekt men Engels en Duits.

20160607_123811

Hotel Antiguas Eras

Avenida de las Batuecas 29

37624 La Alberca

http://www.antiguaseras.com

Telefoon: (0034) 923.415113

Geplaatst in blog over spanje, informatie salamanca, leven in spanje, spanje, Uncategorized, vakantie naar castilla y leon, vakantie naar spanje | Tags: , | Een reactie plaatsen

De nieuwe aanwinst van Museumstad Malaga

Kunststad Malaga wacht in spanning op de opening van het Museo Palacio de la Aduana, dat eind 2016 plaats gaat vinden. Met het Museo Picasso, Museo Thyssen, Museo Pompidou en Museo Ruso heeft Malaga als museumstad de afgelopen jaren aardig naam weten te maken. Dit jaar doet de hoofdstad van Malaga er nog een schepje bovenop en wordt er opnieuw een kunstkabinet geopend.

Museo_de_la_Aduana,_Málaga_01

In het voormalige douanekantoor ligt al jaren een enorme collectie aan beeldende kunst en archeologische vondsten opgeslagen en deze zullen in het ruim 18.000 meter ruime gebouw nu eindelijk tentoongesteld gaan worden. Naarnaast is men bezig met de voorbereiding van een expositie met werken van onder andere Joaquin Sorolla, Carlos de Haes, Federico de Madrazo, Antonio María Esquivel. Maar ook zullen er schilderijen hangen van meesters zoals Velazquez en Zobraran en wordt er aandacht besteedt aan moderne kunst. In totaal kan men straks rond de 12.000 werken bezichtigen.

museo aduana

Een aantal schilderijen worden door het Prado museum in Madrid uitgeleend, waaronder het bekende Anatomía del corazón van Enrique Simonet en El Juicio de Paris van Rubens.

museo m

El Palacio de la Aduana is in 1789 gebouwd met marmersteen uit Coin. Het huis, dat ook wel Casa de la Aduana wordt genoemd heeft dienst gedaan als overheidsgebouw, tabaksfabriek en als douanekantoor van de haven van Malaga. Echter, in 1922 is het vrijwel geheel verwoest door een brand waar achtentwintig personen bij om het leven kwamen. Vele jaren later is het gebouw wat opgeknapt en is het jaren gebruikt als dependance voor de Junta.

museo adua

Gelukkig wist men bij tijds de waarde van het prachtige neoclassicisme bouwwerk in te schatten en is er in 2004 begonnen met een serieuze restauratie die zeven jaar heeft geduurd.

In het voorjaar van 2016 heeft de Junta de sleutel van het monumentale gebouw overgedragen aan Diputacion van Malaga die het beheer gaat dragen van het museum. Momenteel is het nog een kwestie van een paar laatste likjes verf, een beetje gebeitel en wat allerlaatste finesses aan het pand totdat de deuren definitief de deuren geopend kunnen worden en Malaga haar roemrijke status van museumstad glorieus kan bevestigen.

museo ad

Vermoedelijk zijn er samen met mij heel veel mensen die staan te popelen tot de kunstschatkamer van Malaga dit najaar definitief voor bezoekers toegankelijk zal zijn, maar we moeten nog een paar maanden geduld hebben. Overigens is geduld hebben ook een hele kunst.

Het museum bevindt zich aan de Plaza de la Aduana, dichtbij de Avenida de Cervantes en La Plaza Marina.

 

 

Geplaatst in blog over malaga, blog over spanje, Spanjeblog | 4 reacties

De Arribes del Duero, een verscholen juweel in de natuur.

Pepe neemt met zijn auto een scherpe bocht over het hobbelige keienpad. Met rode wangen, het is 35 graden en Pepe heeft geen airco, geniet ik van het woeste landschap. Toch ben ik blij als ik weer uit mag stappen bij de Mirador Picon de Felipe, want de auto heeft namelijk ook geen schokbrekers…

20160608_154019

Wat ik te zien krijg is de moeite waard. Als ik naar beneden kijk in een duizelingwekkend ruim 500 meter diep ravijn, zie ik tussen de ruige bergen de rivier de Duero stromen. De Duero is de belangrijkste rivier in het noordwesten van het Iberisch Schiereiland. Hij ontspringt in Spanje in de provincie Soria op 2000 meter hoogte en loopt over een lengte van bijna 900 kilometer naar het Portugese Oporto waar hij in de Atlantische Oceaan uitmondt. Over een lengte van 112 kilometer vormt de Duero de grens tussen Spanje en Portugal.

20160610_182625

Arribes en arribanzos zijn de lokale woorden die gebruikt worden voor het type landschap waarin diverse rivieren als de Huebra en de Tormes liggen, die enkele honderden meters lager dan het omringende land, aan beide kanten van de rivier, uitkomen. Er komen zo´n 200 verschillende vogelsoorten voor, waaronder de zwarte ooievaar, de arend, de zwarte gier en aasgier.

Inderdaad zie ik tientallen gieren op de termiek door het dal zweven en omdat ik hoog op het uitkijkpunt sta, krijg is zelf bijna het gevoel dat ik zweef. Gelukkig kan ik me vasthouden aan een stalen hekje want één blik naar beneden maakt me meteen duizelig.

20160608_181246

Een half uurtje later zitten we in een boot en varen we door een beschermd natuurgebied over de Duero,. We hebben geluk want het is de broedperiode van de zwarte ooievaar, zwarte gier en koningsarend. Terwijl de boot zachtjes door het water glijdt, maakt Pepe me attent op de nieuwsgierig spiedende moedervogels die op hun nest zitten en op hun hoede zijn.  http://www.corazondelasarribes.com

Opvallend is dat op de schaduwrijke Spaanse bergketen voornamelijk schapen gehouden worden, terwijl aan de zonnige Portugeze oevers sinaasappelbomen en wijnranken staan.

Mijn gastheer heeft nog meer voor me in petto. Hij brengt me naar El Pozo de los Humos, een van de vele watervallen die dit gebied rijk is en daar tovert hij een picknick tevoorschijn. Met een enorm stuk hornazo ( brood met chorizo en spek uit de oven), en een lauw glaasje Arribes del Duero geniet ik van de koele waternevel van de waterval. Het is prima vertoeven zo, maar Pepe is nog lang niet klaar met ons uitstapje, dus de kurk gaat op de fles en het kleed met kruimels schudden we uit voor de salamanders.

20160609_143448

We maken een tocht langs verschillende watervallen en bezoeken het middeleeuwse dorp San Felices de los Gallegos met de robuuste monumentale burcht en doen Yecla de Yeltes aan om een Castro (Keltische nederzetting) te bekijken.

20160611_104557

Overweldigd door de indrukken komen we in de namiddag bij het landelijk gelegen Hotel Rural van Pepe in Bermellar aan. Daar overhandigt hij mij een badjas en even later lig ik bij kaarslicht te relaxen in de oude stenen stallen die zijn omgebouwd  tot een Spa. Met een ijskoeler gevuld met cava aan mijn voeten besluit ik dat ik dat ik nog een dagje bijboek in dit grensgebied van mijn dromen.

De volgende morgen ontwaak ik door een recital van weidevogels dat afgewisseld wordt door het geklepper van ooievaars op de kerktoren. Als ik beneden kom, staat er een landelijk ontbijt met verse streekproducten voor me klaar. De hoteleigenaar heeft een plan. We gaan samen wandelen. Natuurlijk houd ik wel van een wandelingetje door de natuur, maar ik moet toch even slikken als ik zie dat het pad een verlaten treinspoor is dat vlak langs de respectabele afgrond loopt. Gelukkig biedt Pepe mij zijn hand, want de losliggende bielzen en de diepe afgrond onder me, bezorgen me trillende knieën. We zijn één met de stilte. Zo nu en dan hoor ik de schreeuw van een roofvogel. Die hoopt natuurlijk dat ik een misstap maak en naar beneden val en verheugt zich op het smakelijke aas dat hem te wachten staat. Na twee spoorbruggen aan de rand van het ravijn en drie tunnels met vleermuizen hou ik het voor gezien, we gaan terug.

tren

In de natuurstenen stal van het hotel staat de jacuzzi al te bubbelen en vermoeid maar onder de indruk van deze spectaculaire tocht laat ik me tevreden in het water glijden. De Arribes del Duero heb ik ondertussen in mijn hart gesloten en staat bovenaan de lijst van favoriete natuurparken in Spanje.

71

Het natuurpark van de Los Arribes del Duero is beschermd gebied en ligt in de provincie Salamanca en Zamora (Castilla y León). Het natuurgebied staat bekend om zijn mediterrane vegetatie die hier kan gedijen dankzij een mild microklimaat. Je kunt er prachtig wandelen, boottochten maken en vogels kijken. In de omgeving van de Duero vind je talrijke uitzichtspunten, die een schitterende blik over de rivier geven. Door het gebied loopt ook de GR-14, een uitstekend gemarkeerd wandelpad dat de loop van de rivier de Duero volgt. Het is dan ook bekend onder de naam Senda del Duero.

Ook voor cultuurliefhebbers is de streek een Eldorado want de dorpjes in de omgeving bieden een breed historisch en cultureel erfgoed.

En last but not least wil ik de gastronomie vermelden. De smakelijke  Arribes del Duero wijnen vergezellen uitstekend het ruime scala aan schapenkazen waar de omgeving bekend om staat.

 

Met speciale dank aan José Piñel (Pepe) van Orgullo Rural. Voor het delen van de mooiste plekjes van de Arribes met een enorme berg enthousiasme en inzet.

 

 

 

 

 

Geplaatst in blog over spanje, informatie salamanca, spanje, Spanjeblog, vakantie naar castilla y leon, vakantie naar spanje | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

De dansende raspaarden van Andalusië

Op een prachtige voorjaarsmorgen wandel ik met Javier, de public relations managervan de Real Escuela Andaluza del Arte Ecuestre, over het enorme complex van de paardrijschool waar 115 Andalusische raspaarden een koninklijk onderkomen hebben.

20160531_113506    20160531_113404

De Real Escuela werd in 1973 door Alvaro Domecq Romero opgericht, nadat hij de hoogste prijs voor paardrijkunst van Koning Juan Carlos van Spanje in ontvangst mocht nemen. Alvaro Domecq, van de bekende sherryfamilie Domecq, was namelijk de eerste persoon die de kunst verstond om paarden te laten dansen, tijdens zijn demonstratie Como bailan los Caballos Andaluces. Met zijn passie voor paarden besloot hij zich na het ontvangen van de prijs, toe te gaan leggen op de bescherming en het fokken van het ras en het overbrengen van de klassieke Andalusische dressuur.

20160531_121424    20160531_123346

Inmiddels is de school een koninklijk erkende paardrijopleiding waar profesionele ruiters worden begeleidt. Javier vertelt me dat het instituut eigenlijk geen school is, maar een Universiteit, want ze kunnen met trots zeggen dat er op het allerhoogste niveau les wordt gegeven. De public relations en ik wandelen via de botanische tuinen naar het Palacio del Recreo de las Cadenas en van daaruit bezoeken we de stallen en leslokalen.

Eerst nemen we een kijkje in de zadelmakersklas waar door jonge studenten enorme lappen leer worden gesneden. Van daaruit lopen we naar een veld waar zes paarden een prachtig rijtuig voortrekken door koetsiers in opleiding. We nemen ook even de tijd om bij de kliniek binnen te gaan, waar een aparte opleiding voor dierenarts is exclusief gericht op paarden. En van daaruit wandelen we naar het Museo de Enganche, het interactieve koetsmuseum waar het heerlijk koel is. Het blijkt een oude sherrybodega geweest te zijn.

20160531_124430    20160531_125450

Waar je ook kijkt, overal is activiteit en iedere hoek straalt de liefde voor het edele dier uit. In de schaduw van de ochtendzon sla ik dressuurlessen gade terwijl hier en daar tevreden gebries en gehinnik klinkt. Dan moet ik me haasten om, voordat de voorstelling begint, snel nog even het Museo del Arte Ecuestre door te rennen.

Even later word ik met een grote perskaart op mijn borst als enige in de Koninklijke loge gezet. Mijn illusie dat ik een very important person ben, wordt me al snel ontnomen als Javier vertelt dat ik daar enkel zit omdat ik als enige persoon voor het Nederlandstalige blog foto´s mag maken. Het publiek mag namelijk niet fotograferen en kijkt jaloers naar mijn vorstelijke plaats waar ik een eminent zicht op de arena heb.

 20160531_125602    20160531_125551

En dan begint het! Op Spaanse klassieke muziek worden er acht choreografieën van klassieke dressuur opgevoerd. Muziek, ruiters en paarden worden één. Ik ben getuige van een optreden van verfijne perfectie van paardrijkunst met volbloed Spaanse raspaarden. Wat een dicipline! En wat een technisch niveau! De paarden maken kleine dansende dribbelpasjes en balanceren op hun achterbenen. Anderen lopen geometrische patronen en dansen zijwaarts. Ook is er een gedeelte waar koetsiers  een staaltje van hoge dresuur demonstreren. De paarden die er verzorgd en ontspannen uitzien  beleven zichtbaar plezier aan hun ´ballet´. Ook als je geen paardenliefhebber bent is dit spektakel een boeiende belevenis die je getuige maakt van een indrukwekkend onderdeel van de Andalusische paardencultuur. De demonstratie is een eerbetoon aan het edele ras.

Aan het einde van de demonstratie staan er acht statige en nieuwsgierig kijkende paarden voor mijn neus. De ruiters nemen afscheid en nemen beleefd hun hoofddeksel voor me af. Alle ogen zijn op me gevestigd en even voel ik me ongemakkelijk. Ik besluit om waardig te knikken en kan me gelukkig snel achter de camera verschuilen om een foto te maken…

20160531_131910    20160531_133023

De Pura Raza Española is een leergierig en bereidwillig paardenras. Het is een eeuwenoud ras afkomstig uit de streek rond Sevilla en is met haar barokke uiterlijk in de loop der eeuwen van grote invloed geweest op verschillende paardenrassen elders in Europa.

Je kunt de Real Escuela Andaluza de Arte Ecuestre, dat in het centrum van Jerez ligt,  momenteel op iedere dinsdag en donderdagmorgen bezoeken. De voorstelling begint om 12.00 uur maar je kunt gerust al om 10.00 naar binnen om het gehele complex, de stallen en de tuinen te bekijken. Kijk voor meer informatie en tijden die eventueel veranderen op de webpagina

Op de school worden behalve jaaropleidingen ook veertiendaagse cursussen gegeven aan internationale ruiters van hoog niveau. Voor meer informatie kun je contact opnemen met de opleiding

20160531_125353

Met speciale dank aan La Real Escuela Andaluza del Arte Ecuestre in Jerez de la Frontera voor de bijzondere ontvangst en uitgebreide rondleiding.

( Het is niet toegestaan foto´s van dit blog te kopieëren)

 

 

Geplaatst in blog over malaga, blog over spanje, como bailan los caballos andaluces, doen in jerez de la frontera, leven in spanje, real escuela andaluza del arte ecuestre, spanje, Spanjeblog, vakantie naar spanje | Een reactie plaatsen

Een verscholen bergdorp met eigen identiteit

Omringd door honderden portretten, waarvan de ogen mij aanstaren, drink ik een lokale sterke drank op het terras van de plaatselijke kroeg in het bergdorpje Mogarraz. Ik voel me nogal bekeken door de beeltenissen rondom mij waarmee ik geconfronteerd word.

4      10

Ik ben in dit dorp beland via een bergpad vanuit La Alberca, een plaatsje in het binnenland van Salamanca dat tegen de Sierra de Francia ligt aangeplakt. Op het eerste gezicht lijkt Mogarraz exact op de andere dorpjes die ik in de omgeving bezocht heb. Vakwerkhuizen met een paar verdiepingen, een oude kerk met een verlaten historisch plein en in de keienstraten de vriendelijke boerenbevolking bij wie je op de verweerde gezichten kan aflezen dat het bestaan in de Sierra, zelfs vandaag de dag,  niet gemakkelijk is.

Echter, terwijl ik Mogarraz binnenwandel is het niet de boerenbevolking die mij aanstaart, maar de blikken van de portretten, in grijs-en sepiakleuren, die aan de muren van de huizen hangen, die mij achtervolgen. De herbergier Satur, die mij zijn zelfgebrouwen hierba (kruidenbitter) laat proeven, doet het verhaal achter deze levensgrote openluchtexpositie uit de doeken, terwijl ik in de ogen van de beeltenissen hun geschiedenis probeer af te lezen.

8

Satur vertelt trots over de schilder Florencio Maíllo Cascón die in 1962 in Mogarraz geboren is, en in het jaar 2008 van de autoriteiten in Salamanca een bijzondere opdracht kreeg. Zijn missie was het naschilderen van 388 pasfoto´s van de inwoners die in 1967 in het dorp woonden. In de jaren zestig verplichtte Franco de Spaanse bevolking om een identiteitsbewijs bij zich te dragen en voor het eerst moest iedere burger, groot of klein, een pasfoto laten maken die op het vereiste document geplakt wordt. Het zijn precies die foto´s van de eerste DNI kaarten die de Florencio 45 jaar later gaat naschilderen.

Hij gebruikt ijzeren platen van olievaten die platgewalst worden en schildert met een natuurlijke verfsoort die de Romeinen al gebruikten. Iedere keer als hij een portret klaar heeft wordt het behandeld met bijenwas om de kleuren te behouden en het schilderij tegen het grillige klimaat en de tand des tijds te beschermen. De portretten worden bevestigd aan de wanden van de huizen van de toenmalige of nog huidige bewoners.

20160607_114208

De schilder was zelf rond de vijf jaar toen de pasfoto´s genomen werden. Er zijn heel wat jaren verstreken maar toch kan hij zich herinneren hoe de vriendelijke buurvrouw lachte, hoe de strenge pastoor hem aankeek, hoe zijn geruststellende moeder hem toeknikte en hoe de vertederende blik van zijn grootmoeder was. Maar ook wat een verdriet een tante uitstraalde toen dat jaar haar kind overleed, hoe berustend haar man keek en hoe grimmig de klokkenluider was. Bij ieder profiel probeerde hij gevoelsmatig het karakter van de persoon vast te leggen en dat lukte zo goed dat het dorp met zijn streetgalery bekend wordt en er bezoekers naar Mogarraz komen.

12

Onder de indruk maak ik een wandeling door het labyrinth van kleine straatjes terwijl er vanaf huizen op me neer gekeken wordt. Op bijzondere wijze is Florencio er in geslaagd om de geschiedenis te laten herleven. Ik vraag me af hoe het was in die tijd in het dorp, maar het is moeilijk om me er een voorstelling van te maken, hoewel de zwijgende koppen boekdelen spreken. Met passie heeft de kunstenaar zijn taak verricht en is het hem bijzonder goed gelukt om de tijd te bevriezen in zijn weergaven.

20160607_114149

Mogarraz ligt in het natuurpark Las Batuecas (Salamanca), een schitterend wandelgebied. Ik ontdekte het dorpje tijdens een wandeling langs riviertjes en beekjes die Camino del Agua heet. Op dit pad kom je diverse kunstwerken van steen en ijzer tegen waaraan gedichten zijn opgedragen.

Informatie over Mogarraz proyect 388 vind je op Google en voor meer foto´s kun je kijken bij Google Images.

Met dank aan: Fundacion Siglo (Castilla y Leon)

 

Geplaatst in blog over spanje, emigreren naar spanje, informatie salamanca, leven in spanje, spanje, Spanjeblog, vakantie naar castilla y leon, vakantie naar spanje | Tags: , | 4 reacties

Castilla y Leon, de bakermat van het oude Spanje

Toen ik dertig jaar geleden besloot om Spaans te gaan leren, bestelde ik bij Teleac de Cursus Por Favor. Zangeres Teresa Rabal (dochter van acteur Paco Rabal) nam de cursisten tijdens een televisieserie mee naar de ´Gouden stad´ Salamanca waar de mensen, naar men zegt, het mooiste Algemeen Beschaafd Spaans spreken. Teresa Rabal begeleidde de cursus met zoveel enthousiasme dat ik de historische stad met zijn prachtige Plaza Mayor al snel bezocht en in mijn hart sloot.

Salamanca      20160408_232354

Salamanca is de mooiste historische stad van Spanje, het is de provinciehoofdstad van de autonome regio Castilla y León en ligt aan de rivier de Tormes. Hier staat de oudste universiteit van Spanje en zijn er door de eeuwen heen Spaanse katholieke koningen en koninginnen geboren, opgegroeid en gestorven. Samen met de provincies Avila, Segovia, Burgos, Valladolid, Leon, Soria, Palencia en Zamora vormt dit levend openluchtmuseum de grootste autonome regio van Spanje waar je eigenlijk niet omheen kunt.

Avila      20160408_121448

Ondertussen heb ik samen met vriendin en tevens gids Mercedes uit Salamanca, die net zo prachtig Spaans spreekt als Teresa Rabal, de steden maar ook de binnenlanden van de regio diverse keren bezocht en steeds weer ben ik diep onder de indruk van de rijkdom die het historische Spanje biedt. Bovendien is Castilla y Leon  gezegend met een sensationeel afwisselende natuur, prachtige gebieden waar je mooie wandelingen kunt maken door natuurparken en nationaal parken met een rijke flora en fauna, waar zelfs beren en wolven leven.

20160408_162556      2

De indrukwekkende cultuur en natuur zijn al voldoende redenen voor een onmoeting met het magische hart van Spanje, maar er is nog meer: wijn! Castilla y Leon zorgt voor de grootste variatie wijnen in heel Spanje zoals de Ribera del Duero, Toro, Rueda en Arribes. Dankzij het klimaat, de vruchtbare grond en het feit dat de  Duero en de Ebro door het gebied stromen, is er een diversiteit aan befaamde bodega´s ontstaan die je ook kunt bezoeken. Met een gastronomie waarbij het water je in de mond loopt en waar hoge kwaliteit rund- en varkensvlees (jamon iberico) centraal staat, zorgt Castilla y Leon er voor dat je het oude Spanje in je hart sluit.

20160408_193905      20160406_135609

Je kunt natuurlijk heerlijk rondtrekken met de auto, maar je kunt ook één van de thematische routes volgen waarbij Salamanca een centrale rol speelt, bijvoorbeeld:

La Ruta de Plata ( de zilverroute)

De zilverroute begint eigenlijk in Sevilla en loopt via Merida naar Salamanca, gaat dan via Zamora naar Leon en eindigt uiteindelijk in Santiago de Compostela. Deze route is ontstaan in het Romeinse tijdperk en biedt veel verschillende architectonische monumenten.

La Ruta del Perigrino ( de pelgrimsroute)

Dit is eigenlijk de Franse pelgrimsroute naar Santiago de Compostella. De route loopt van Oost naar West en gaat via de provincies Burgos en Leon en van daaruit natuurlijk door naar Galicië. De beroemde Gotische kathedralen van Burgos en Leon zijn een must see voor iedere liefhebber van het oude Spanje.

La Ruta Duero ( de dueroroute)

De rivier de Duero is in totaal 900 km lang, ontspringt in Soria en mondt uit in Portugal. De route loopt van Soria via Valladolid en Zamora naar het ruige Arribes del Duero gebied dat Spanje van Portugal scheidt. Een bezoek aan de diverse bodega´s mag tijdens deze route natuurlijk niet ontbreken.

La Ruta del Castellano ( de route van de Spaanse taal)

Dit is een boeiende tocht die je bekend maakt met de Spaanse literaire historie en de geschiedenis van de Spaanse taal. Vanaf Santo Domingo de Silos reis je naar de stad van Cervantes, Valladolid, en van daaruit via Salamanca naar Avila.

La Ruta de la Reina Isabel Católica ( de route van koningin Isabel I)

Een interessante reis door het leven van koningin Isabel I, de adelijke dame die samen met haar man Ferdinand van Aragon het fundament legde voor de Spaanse monarchie. De tocht loop vanaf Madrigal de las Torres waar ze in 1551 geboren is, via Avila, Segovia, Valladolid en Tordesillas naar de plek waar ze is in 1604 overleed, Medina del Campo

La Ruta de Carlos V ( de route van keizer en koning Karel V)

Kleinzoon van bovenstaand koningspaar, geboren en opgegroeid in Vlaanderen. Voor hem was de rol weggelegd om Spanje nog groter en rijker te maken. Hij trouwde met Isabel van Portugal in 1526, kreeg de titel keizer koning Karel want hij was tegelijkertijd ook de keizer van Duitsland. Uiteraard loopt deze route van Noord naar Zuid Castille. Vanaf Burgos naar Valladolid en vervolgens Segovia, Palencia, Salamanca en Ávila.

20160406_193156      20160407_082447

 

Door de eeuwen heen hebben Kelten, Romeinen, Moren en Spanjaarden in deze regio hun architectonische sporen achtergelaten. Begrijpelijk dus dat dit rijke historische erfdeel een van de belangrijkse in de Europeese geschiedenis is.

20160407_082423      20160408_130641

Dit is de bakermat van het oude historische Spanje met een landschap dat is vergeven van robuuste kastelen, immense burchten en prachtige kathedralen. Zonder overdrijven kun je zeggen dat een ontmoeting met het oude Castilia een must is voor iedere Spanjeliefhebber, zonder een kennismaking met dit gebied, kun je gerust zeggen dat je  Spanje nooit echt zult leren kennen.

índice

Met dank aan:

Spaans verkeersbureau in Den Haag

Fundación Siglo para el Turismo y las Artes de Castilla y León

Voor een tocht door Castilla y Leon vlieg je het beste naar Madrid en huur je daar een auto.

Vanuit Andalusië bereik je Castilla y Leon via de zilverroute, Sevilla, Merida, Salamanca.

Geplaatst in blog over spanje, emigreren naar spanje, informatie salamanca, leven in spanje, spanje, Spanjeblog, vakantie naar castilla y leon, vakantie naar spanje, wonen in spanje | 4 reacties

Alcala La Real en La Fortaleza de la Mota

Hoe vaak ben ik er niet voorbij gereden op een tocht van Granada naar Cordoba: ´La Fortaleza de la Mota´ in Alcala la Real, een majesteus fort dat hoog vanaf een berg over de olijfvelden uitkijkt. Het sprookjesachtige beeld intrigeert me al jaren. Hoog tijd voor een bezoek dus.

2

Alcala is het Moorse woord voor fort en het zijn dan ook de Moren die in 713 de berg veroveren en er als eerste een enorme moskee bouwen. De stad die rond de moskee ontstaat, heet in die tijd Qul´at en is het bezit van de Banu Said familie. De roemruchte burcht neemt een bijzondere plaats in als het gaat om de bescherming van het Alhambra in Granada en is vanaf dat moment een gewild strategisch punt waar flink om wordt gestreden. Eeuwenlang ligt Alcalá la Real in het grensgebied van het Arabische en Christelijke Spanje, het deel van Andalusië dat overheerst werd door de Arabieren en dat deel wat op hen heroverd was

Anderhalve eeuw voor de val van het Moorse rijk veroveren de Spanjaarden het gebied en geeft Koning Alfonso XI zijn koningklijke titel ( Real) aan de begeerde verdedigingsburcht die vanaf dan Alcala la Real heet. De moskee wordt verwoest en bovenop de resten wordt de ´Iglesia Mayor Abacial ´gebouwd.

6 20160324_144400

Je kunt het enorme complex bezoeken. De toren en stadsmuren zijn in tact en de kerk is gerestaureerd. Door middel van informatieve audiophones en schitterende videopresentaties in de kerk laat men de historie herleven en krijg je een uitstekende indruk van het turbulente leven in die tijd. Je kunt met een gids via de onderaardse gangen, die de Spanjaarden gebruikten om het fort te veroveren, de burcht bereiken.

Alcala la Real krijgt niet de roem dat het verdiend. Er is weinig over bekend en in gidsen over Andalusië wordt er, onterecht, geen aandacht aan besteedt. Toch is het één van de best bewaarde verdedigingswerken van Andalusië. De inwoners van Alcala noemen hun woonplaats ´de verborgen stad´, maar misschien hadden ze het beter ´de vergeten stad´ kunnen noemen. ´La Fortaleza de la Mota´ steekt met zijn ruim 1000 meter hoogte flink uit en is al vanaf ver te zien.

20160324_150225          3

Het is een indrukwekkende oppervlakte van historische waarde dat bijzonder goed onderhouden en gerestaureerd is. Alcala La Real valt natuurlijk niet onder de imposante koningssteden maar ook niet onder de pittoreske witte dorpjes. De stad maakt deel uit van een aantal middelgrote Andalusische historische steden zoals de zusjes Antequera, Estepa, Loja en Lucena.

Trek voor een bezoek rustig een dag uit want behalve het fort op de berg biedt de lager gelegen stad diverse monumenten en musea die de moeite waard zijn. Uiteraard maak je je ´experiencia´af met een goed maal waarbij de smakelijke olijfolie uit de streek niet mag ontbreken.

4         5

 

Openingstijden:

Winter (15 okt – 31 mar): 10.00 – 17.30 h.

Zomer (1 apr – 14 okt):  10.30 – 19.30 h.

Prijs : 6.00 €

Voor meer informatie: http://www.tuhistoria.org

1

Geplaatst in blog over malaga, blog over spanje, leven in spanje, malaga, spanje, Spanjeblog, vakantie naar spanje | Een reactie plaatsen

Over engelen en Bacchus in Malaga

Ik ben op bezoek bij Bodega Lascas de Pedernal in Cartama. Voor mij ligt een grote placemat met acht grote cirkels er op. Op iedere cirkel staat een glas. De broers Lorenzo en Carlos, de eigenaren van de bodega, hebben me uitgenodigd voor een proeverij.
De kleuren en het design van de flessen op de uitnodiging spraken me onmiddellijk aan en toen ik ook nog las dat we geen wijn gingen proeven maar een soort natuurlijke likeur was mijn nieuwgierigheid gewekt.

20151205_182520

De vader van Lorenzo en Carlos teelde al jaren de Moscateldruif en zes jaar geleden zijn de twee zonen daar wat mee gaan experimenteren. Ze begonnen met het mengen van de zoete Moscateldruif met de Pedro Ximenezdruif en dat leverde een heel verrassend resultaat op. De Moscatelwijn uit Malaga is sowieso al de meest smakelijke wijn die er bestaat omdat die op rijke grond geteelt wordt en de druiven rijpen onder een perfect zonnig klimaat.

12023_1024091650962447_4749248702738273682_n

Lorenzo vertelt dat ze hun product Vino Tranquilo noemen, rustige wijn, omdat er geen alcohol aan toegevoegd wordt. Het eerste glas dat we geserveerd krijgen is de witte Moscatelwijn en die smaakt uitstekend. Daarna is de rode wijn aan de beurt maar deze kan me wat minder bekoren, hij is wat wrang achter op de tong. Echter met een heerlijke paté en een zelfgemaakte frambozen confiture drinkt hij toch wel lekker weg. Even rustig aan doen maar, want we hebben nog zes smaken te gaan…

1622237_1024094184295527_1961612492113173862_n

En dan komt de verassing. Lorenzo toont ons zijn collectie gearomatiseerde wijnen en de gefermenteerde wijnen, je zou de flessen alleen al in huis willen halen vanwegen hun schitterende vormgeving en opvallende tinten. Zodra de drankjes worden ingeschonken valt onmiddelijk de prachtige heldere kleur en het natuurlijke aroma op.
De vier smaken aromatizados zijn gemaakt van Moscatel Pedro Jimenez-wijn die 20 jaar op eiken vaten heeft gelegen en waar drie á vier maanden fruitschillen aan toegevoegd worden. Zo ontstaat er een Dulce Naranja, Dulce Pomelo, Dulce Limon en een Dulce Fresa. De Dulce Fresa (aardbei) is fris en verrassend maar de iets bittere smaak van de Dulce Naranja (sinaasappel) is wat mij betreft echt een topper. Het alcoholpercentage ligt rond de 17%, en de vraag is of ik nu een wijn drink of dat deze fruitaroma´s een eigen categorie zouden moeten vormen. De hemelse drankjes worden geserveerd met gerijpte geitenkaas.

12360201_1024122760959336_6534185043522642415_n   12376112_1024119687626310_5030927017061818401_n
Het is de bedoeling dat we wel bij de les blijven en als Lorenzo nog eens wil inschenken omdat ik al een paar keer gezegd heb dat het heerlijk is bedank ik wijselijk want er staan nog een paar lege glazen voor me waar de fermentados in geserveerd worden. De gefermenteerde drankjes worden gemaakt van puur fruit (aardbei, granaatappel, citroen of mandarijn) waar suiker aan toegevoegd wordt.

 

Het proces van de gefermenteerde dranken is het meest ingewikkelde omdat ze volledig met vers fruit werken dat natuurlijk op verschillende momenten rijp is en heel goed schoon gemaakt moet worden voordat het in de vaten gaat. Ook is het het duurste proces omdat er uitsluitend met vers fruit wordt gewerkt. Het gisten gebeurt op lage temperatuur zodat het proces niet te snel gaat en het fruit aroma 100 % bewaard blijft.

20151205_181733          20151219_160556
Naast de Fermentado Mandarina krijgen we een blokje chocoladebrownie. Ken je de uitdrukking ´Alsof er een engeltje over je tong …? Nou, dat dus!
Als laatste serveert men een enorm cognacglas met ijs waar de Fermentado Limon prachtig in uit komt. Wat een smaakexplosies, ik ben diep onder de indruk. De drankjes nuttig je als een aperitief of een likeur maar het heeft lang niet zo een hoog alcoholpercentage en dat is prettig.

20151219_161727                                           20151219_161703
Met een knalroze en bijna lichtgevende oranje fles onder mijn arm stap ik in de auto en hoop ik onderweg naar huis geen alcoholcontrole te krijgen.
De met liefde gemaakte, geheel natuurlijke, aroma´s van Lascas zijn op dit moment alleen online en in de bodega verkrijgbaar. De prijzen liggen rond de 15 euro. De wijnen vallen onder het keurmerk van Sabor a Malaga.
Vanaf april kun je Lascas proeven op de Gourmetafdeling van El Corte Ingles en Bodega El Pimpi is samen met Lascas in gesprek over een eigen El Pimpilijn. De Bodega gaat voor kwaliteit en niet voor kwantiteit, dat betekent dat er van sommige smaken maar 300 flessen gebottelt worden. Dus wil je een keer iets bijzonders proeven of cadeau doen? Wacht dan niet te lang want ik vraag me af wat er met de prijs en de voorraad gaat gebeuren als Lascas bij El Pimpi en El Corte Ingles in de smaak valt.

12790956_589183527899227_3196510494804379968_n                           12799076_589185304565716_2422572923511220431_n

Noot:
Eind februari ontving de bodega de eerste kroon op het werk.
De Aromatizada Dulce Naranja kreeg tijdens de internacionale Catavinum World Wine & Spirits Competitie 2016, waar 28 landen aan mee doen, de zilveren medaille. De witte Naturalmente Dulce Moscatel ontving een gouden medaille bij dezelfde World Wine & Spirits Competition 2016. Reden genoeg om een flesje open te trekken!

20151219_164421

Je kunt de Bodega bezoeken op afspraak:
Bodega Lascas de Pedernal
Limonar s/n
Nueva Aljaina
29570 Cartama
www.bodegalascas.com
952. 366400

Geplaatst in blog over malaga, blog over spanje, leven in spanje, sabor a malaga | 2 reacties

Top 7 restaurants in Andalusië

Er zijn heel veel goede restaurants te vinden in Andalusië maar er kunnen er natuurlijk maar een paar de beste zijn. Uit de diverse restaurants die ik heb uitgeprobeerd in de ´Comunidad Andalucia´, kies ik mijn favorieten. Dit keer tip ik een restaurant in iedere provincie. Ze blinken uit met verrassende gerechten, kwalitatief goede producten en een fijne sfeer en bediening. De meeste van deze restaurants zijn middenklasserestaurants en dat betekent voor mij dat het niet persé goedkope restaurants zijn maar zeker ook niet de duurste. Reken voor een hoofdgerecht tussen de € 15,- en € 20,-. Denk er aan dat deze restaurants niet alleen bij mij geliefd zijn, daarom kan het raadzaam zijn vooraf te reserveren.

 

Hacienda Montija in Huelva ( Provincie Huelva)
Carretera de Huelva a San Juan del Puerto

959.222111

DSCF0990

Dit restaurant is gelegen in een Hacienda aan de rand van Huelva. De Hacienda is tevens een hotel, ideaal voor als je eens een weekendje Huelva wilt doen en niet in de stad wilt zitten. De prachtige, stijlvolle patio is het restaurant. Prima bediening, afwisselende kaart en obers die je helpen met het uitkiezen van uitstekende wijnen. Zowel vlees als visgerechten met als specialiteit natuurlijk de verse Gambas Blancas van Huelva. Een romantische ambiance waar je het gevoel hebt echt uit eten te zijn.

Meson Don Fernando in Arcos de La Frontera ( Provincie Cadiz)
Plaza Boticas 5
Casco Historico Arcos de La Frontera
956.717326

20151113_145109

De Meson is een oude herberg uit 1500 en ligt aan het plein Boticas in het centrum van Arcos. Binnen straalt de authentieke Spaanse sfeer je tegemoet. Maar ook buiten op het plein is het gezellig en heb je uitzicht op de oude Basiliek en de ingang van het klooster. Don Fernando heeft originele tapas. Mijn favoriet is champignons, gevuld met mariscos met daarover een sinaasappelsaus, heel verrassend! Voor een meer stevige hap bestel je de specialiteit van het huis; Solomillo Iberico al Pedro Ximenez. Vlotte en uiterst vriendelijke bediening en vrolijk glimlachende obers 😉

Restaurante El Peñon in Salobreña ( Provincie Granada)
Paseo Maritimo s/n
958 610 538

tapas 3

Helemaal aan het einde van de boulevard van Salobreña, aan de rechterkant zie je een rotspunt met een gebouw erop. Dat is El Peñon, het heerlijkste visrestaurant van de omgeving. Bestel een tafel aan de rand van het overdekte terras en je wordt getrakteerd op een spectaculair uitzicht. Je ziet namelijk alleen maar zee om je heen dus het lijkt bijna of je op een schip zit. Alle vis wordt vers aangevoerd. De grotere schaal en schelpdieren worden vers uit zoutwaterbakken voor je gevist. Maar ook voor vistapas is het een prima plek. En vis hoort te zwemmen, dus je kiest er een frisse Rueda bij of een sprankelende witte wijn uit Granada. Vooral in de zomer is dit restaurant erg in trek dus reserveer van te voren of ga er bijtijds heen. De bediening is redelijk maar door de drukte vaak wat gehaast. Maar dat neem je op de koop toe want het uitzicht en de gerechten zijn onvergetelijk.

Parador Santa Catalina in Jaen ( Provincie Jaen)
Castillo de Santa Catalina
953. 230000

tapas 5

Een van mijn grootste favorieten is het restaurant van het Paradorhotel Santa Catalina dat hoog op een berg aan de rand van de stad Jaen ligt. Het gerestaureerde kasteel brengt je terug naar de sfeer van de Middeleeuwen. Hier gaan eten betekent eigenlijk ook dat je moet blijven slapen, die ervaring mag je eigenlijk niet missen. Het restaurant heeft een gevarieerde kaart. Alle gerechten worden bereidt met de geweldige olijfolie uit de streek. Als je op het terras buiten zit, ruik je werkelijk de olijfolie geur van alle olijfboomgaarden die Jaen omringen. Dat de bediening perfect is hoef ik natuurlijk niet te vermelden, we hebben het immers over een Parador. Voor de kinderen is er een aparte kaart in de vorm van een kasteel die ze tijdens het bezoek kunnen inkleuren.

Casa Tomate in Sevilla ( Provincie Sevilla)
C/ Mateos Gago , Barro Santa Cruz
954 22 04 21

tapas 6

Als je in Sevilla bent heb je eigenlijk geen tijd om uitgebreid te gaan tafelen want in Sevilla kom je altijd tijd te kort, zoveel is er te zien. Daarom duiken we de Santa Cruz wijk in, naast de Kathedraal, en maken we een keuze uit de vele tapabars, iets wat ook gebruikelijk is onder de Sevillanen. Casa Tomate is een gezellige tapabar in Flamenco-Vintagesstijl. De tapas zijn origineel en de bediening is vlot. Iedere tapa wordt met zorg opgemaakt. Probeer de Tortitas de Cameron, kleine knapperige koekjes met kleine garnaaltjes.

Barbacoa Leo in Priego de Cordoba ( Provincie Cordoba)
Calle Juan XIII nr 1
957 54 05 08

barbacoa

De naam zegt het al, in Priego de Cordoba gaan we Barbecueën bij Leo. Ik raad dit restaurant niet aan om er speciaal naar toe te gaan want gezelligheid straalt het niet uit. Maar als je eens een leuke tocht wilt maken door de provincie Cordoba doe dan het plaatsje Priego de Cordoba aan en ga tussen de middag voor een lekker stukje gegrild vlees. Het is een stoere, eenvoudige plek waar je vlot bedient wordt en een stevige maaltijd kunt verwachten. Drink als aperitiefje een Vino Montilla uit de streek. De smaak van de Montilla en de geur van de Barbecue zorgen ervoor dat je precies weet wat voor vlees je in de kuip hebt.

Angus Muelle Uno in Malaga ( Provincie Malaga)
Muelle Uno, Paseo de la Farola
952 001 120

angus-muelle-uno

Last but not least wil ik graag het beste vleesrestaurant in Malaga vermelden. In Angus staat Angus op de kaart, en wel de sappigste, mét certificaat. Het restaurant bereidt wat mij bertreft de beste Argentijnse Angus in Malaga. Moderne locatie, vlotte en verzorgde bediening. Puur en zo van het vuur. Vooraf bestel je Mollejas die je besprenkelt met citroensap. Mocht er bij Angus geen tafel meer vrij zijn, dan kun je proberen bij Toro Muelle Uno te reserveren. Beide restaurants zijn van dezelfde eigenaar en zijn gelegen in Muelle Uno waar je heerlijk uitzicht over het water en de haven van Malaga hebt. Een uitstekende locatie voor zomer én winter!
De oplettende lezer zal hebben opgemerkt dat ik geen restaurant in Almeria op de lijst heb staan. Dit is puur omdat ik in 2015 niet in de provincie Almeria geweest ben. Goede restaurants zijn er zeker, maar daarover een volgende keer.

Tips voor historische tochten door Andalusië kun je hier vinden

 

Natuurlijk, over smaak valt niet te twisten… dit is mijn persoonlijke gastronomische  top 7, en alleen over het jaar 2015. Voor de lijst voor 2016 moet ik snel weer eens uit eten…

 

Geplaatst in blog over malaga, blog over spanje, emigreren naar spanje, huelva vakantie, leven in spanje, malaga, Spanjeblog, vakantie naar spanje, wonen in spanje | Tags: | 1 reactie

Gastblog Verkeersbureaus : Dertig dagen Kerst in Spanje

Kerstmis is Navidad in het Spaans maar toch heeft het woord een veel ruimere betekenis. In Nederland zijn we gewend om twee dagen kerstmis te vieren maar Navidad vier je in Spanje van 6 december tot 6 januari.
20151207_190950

In Spanje zijn 6 en 8 december twee feestdagen. Deze dagen worden, samen met vrije dagen, aan het weekend geplakt en zodoende hebben de meeste mensen een extra lang weekend dat Puente genoemd wordt. Rondom de Puente gaat in alle steden en dorpen de kerstverlichting aan, worden de bomen en kerststallen tevoorschijn gehaald en beginnen de inkopen voor de diverse maaltijden met vrienden en familie aan het eind van de maand. De maaltijden zijn een niet te onderschatten onderdeel van de feestmaand.

20151204_180206

Feliz Navidad

Vanaf 6 december wenst men elkaar een Feliz Navidad, dat in werkelijkheid betekent dat je iemand een gezellige kerstperiode wenst. In tegenstelling tot Noord Europa worden er geen kerstkaarten verstuurd.

20151207_184735

El Dia de los Santos Inocentes

Om de feestvreugde op te voeren viert men in Spanje op 28 december El Dia de los Santos Inocentes. Op die dag, die te vergelijken is met 1 april, kunnen grapjassen zich uitleven en je bij de neus nemen. Ik ben zelf op die dag getrouwd, maar er kwam bijna niemand op ons feestje omdat men dacht dat het een grapje was…

Nochevieja

Dan begint de tijd te dringen, de inkopen voor oudejaarsavond moeten worden gedaan. Geen oliebollen voor de Spanjaarden maar Mariscos (schaal en schelpdieren) en daarvoor wordt niet bepaald op een dubbeltje gekeken. Kreeften, krabben en enorme garnalen, smaak en kwaliteit staan hoog in het vaandel tijdens deze dagen. En natuurlijk een goed glas cava van een befaamde bodega uit Cataluña. Oudejaarsavond vier je met vrienden of familieleden, of je gaat uit eten in een goed restaurant waar je om twaalf uur een feesthoedje, plastic toetertje en confetti bij het tradionele bakje met 12 druiven geserveerd krijgt. Als je de druiven om 12 uur op hebt en de pitten hebt weggewerkt, toast je met cava en wens je elkaar een Prospero Año. Vier je het op een stadsplein, dan kun je in de open lucht tot in de kleine uurtjes jezelf het nieuwe jaar in dansen.

nochevieja 1

Lees verder over de Kerstmaand in Spanje

Geplaatst in blog over malaga, blog over spanje, leven in spanje, malaga, Spanjeblog, wonen in spanje | Een reactie plaatsen